پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٢ - صبر و بردبارى

مسلمانان را در رابطه با آن راهنمائى و ارشاد فرمودند. چرا كه امامت و رهبرى مهمترين پايه و بنيان استوار براى پيشرفت هر امّتى در عرصه‌هاى فكر، اجتماع و سياست مى‌باشد. پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله براى تصدّى اين امر مهمّ ائمّه طاهرين را كه از اهل بيت خود آن حضرت و معصوم بودند، انتخاب كرد و اين امر را به آنان اختصاص داد. همانان كه هيچگاه و در هيچ شرايطى با انگيزه‌هاى مادّى عمل نكرده و همواره در همه رفتار و كردار خود اطاعت خداوند و مصالح امّت اسلام را بر هر انگيزه و هدف ديگرى ترجيح مى‌دادند.

امام محمّد باقر عليه السّلام در اخلاق، منش و رفتار خود جامع تمام كمالات انسانى بوده است. آن حضرت پس از پدر بزرگوارش حضرت امام سجّاد امام زين العابدين عليه السّلام حقيقتا شايستگى امامت كبراى امّت اسلام را داشت.

همه آنچه را كه كتابهاى تاريخ درباره فضايل بى‌شمار آن حضرت ذكر كرده‌اند به مثابه قطره‌اى در برابر اقيانوس بى‌كران فضيلت و بزرگى آن امام همام است، اكنون ما نيز به اندكى از آنچه را كه كتابهاى تاريخ در رابطه با خلق و خو و رفتار و منش حميده آن حضرت ذكر نموده‌اند اشاره‌اى گذرا مى‌كنيم:

صبر و بردبارى‌

صبر و بردبارى از بارزترين صفات حضرت امام ابو جعفر محمّد باقر عليه السّلام است. همه تاريخ‌نويسان بر اين نكته اتّفاق‌نظر دارند كه آن حضرت هيچگاه در برابر كسانى كه به آن حضرت ستم و تعدّى روا داشته بودند مقابله به‌مثل و برخورد سوء انجام نمى‌دادند. بلكه هميشه مقابله آن حضرت با احسان و نيكويى بوده است. آن حضرت هميشه در مقابل كسانى كه به آن حضرت ستم روا مى‌داشتند با گذشت و نيكى برخورد مى‌كرده‌اند.