پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٠٩ - بخش دوم ترور و شهادت امام باقر عليه السلام

بخش دوم ترور و شهادت امام باقر عليه السّلام‌

امام ابو جعفر محمّد باقر عليه السّلام به مرگ طبيعى از دنيا نرفت، بلكه ايادى پليد بنى اميّه كه هيچ ايمانى به خدا و روز قيامت نداشتند آن حضرت را به‌وسيله سم ترور نموده و به شهادت رساندند. البتّه تاريخ‌نويسان درباره نام جنايتكارى كه به اين عمل اقدام نموده است اختلاف دارند. گروهى از تاريخ‌نويسان به اين نكته قائل هستند كه آن‌كس كه امام باقر عليه السّلام را به شهادت رسانده و براى شهادت آن حضرت سمّ ارسال نمود، هشام بن عبد الملك مى‌باشد. البتّه از نظر ما هم اين نظريّه بر ساير نظريّه‌ها ترجيح دارد، چراكه هشام همواره كينه شديدى نسبت به آل پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله داشته، دلش از دشمنى آل پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله پربود. وى همان كسى است كه با اهانت كردن به زيد بن على عليه السّلام و تحقير آن بزرگوار وى را به اعلام قيام واداشت، و بديهى است كه وجود و عملكرد امام بزرگوارى چون حضرت امام باقر عليه السّلام خواب خوش را از اين طاغوت ربوده بود، چراكه مراتب فضيلت و دانش آن حضرت در سرتاسر كشور اسلام انتشار يافته و همه مسلمانان از بركات آن حضرت براى جامعه اسلامى سخن مى‌گفتند. از همين‌جا بود كه آن پليد براى رهايى يافتن از اين كابوس اقدام به ترور آن امام بزرگوار نمود.

البتّه از ميان تاريخ‌نويسان گروهى معتقدند، آن‌كس كه اقدام به مسموم‌