پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٩٠ - ٤ افراد گروه صالح

نظام اجتماعى داخلى گروه صالحان براساس يك قاعده و قانون ثابت استوار بوده است، و آن چيزى جز قول امام باقر عليه السّلام نبوده است كه فرمود: مؤمن نسبت به مؤمن مانند برادر تنى مى‌باشد[١].

امام باقر عليه السّلام در اين روايت رابطه ميان افراد گروه صالح را مانند رابطه‌اى نسبى دانسته است كه بر آن حقوقى چون وجوب تلاش در رفع حاجت مؤمنان، برطرف كردن گرفتارى آنان، خيرخواهى براى آن‌ها، دعا براى توفيق‌شان و پوشاندن عيب‌هاى آنان مترتّب مى‌شود[٢].

رابطه‌اى كه در ميان افراد چنين جامعه‌اى حاكم مى‌شود منبعث از ايثار و تسليم قلبى در برابر حكم حقّ مى‌باشد. امام باقر عليه السّلام فرموده‌اند: خداوند متعال بهشتى دارد كه جز سه نفر داخل آن نمى‌شوند، و يكى از آن سه نفر كسى است كه در دل‌وجان خود حقّ را حاكم نمايد[٣].

چنين نظام اجتماعى براساس قاعده بزرگداشت و حرمت‌گذارى افراد گروه نسبت به يكديگر شكل گرفته است، تا اين‌كه بدين‌وسيله روح محبّت و برادرى در ميان آنان ريشه‌دار گردد. امام باقر عليه السّلام ياران خود را اين‌گونه موعظه كرده‌اند كه:

ياران خود را گرامى داشته، حرمت آنان را نگاه داريد. مبادا كه هيچگاه بر هم بتازيد، به يكديگر زيان نرسانده و به يكديگر حسادت نكنيد، از بخل بپرهيزيد و بندگان مخلص خدا باشيد[٤].

امام باقر عليه السّلام همواره افراد اين گروه را به كارهاى مختلفى كه باعث اشاعه روح عشق و محبّت در ميان افراد مى‌شود تشويق مى‌نمودند. آن حضرت‌

[١] . كافى ٢/ ١٦٦.

[٢] . كافى ٢/ ١٩٨، ١٩٩، ٢٠٥، ٢٠٧، ٢٠٨.

[٣] . وسائل الشّيعه ١٥/ ٢٨٥.

[٤] . كافى ٢/ ١٧٣.