پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٨٩ - ٤ افراد گروه صالح

جلوگيرى مى‌نمودند. آن حضرت روايتى را از جدّ بزرگوار خود حضرت امير المؤمنين عليه السّلام از رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله نقل نموده‌اند كه فرمود:

هركس همسايه خود را بيازارد، خداوند بوى بهشت را بر او حرام كرده، جايگاه او جهنّم و اين جايگاه بد جايگاهى است، هركس حقّ همسايه‌اش را ضايع و پايمال نمايد از ما نيست، و جبرئيل همواره مرا به برخورد نيكو با همسايگان سفارش مى‌كرد تا جايى كه من گمان كردم همسايه از همسايه ارث خواهد برد ...[١].

آن حضرت همچنين از جدّ بزرگوار خود حضرت رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله نقل نموده‌اند كه فرمود: هركس سير بخوابد و همسايه او گرسنه شب را به صبح بياورد به من ايمان نياورده است‌[٢].

قابل ذكر است آنچنان‌كه از روايات صادر از اهل بيت عليهم السّلام برداشت مى‌شود، عنوان همسايه در منطق آنان بر همه افراد جامعه خواه شيعه و پيرو اهل بيت عليهم السّلام يا غير آن، همچنين مسلمان يا غيرمسلمان اطلاق مى‌شود.

٤. افراد گروه صالح‌

سيستم اجتماعى درونى حاكم بر گروه صالحان سيستمى هماهنگ و مبتنى بر وحدت در موازين، ارزش‌ها، شريعت، قانون، و آداب و رسوم بوده است. چراكه همه افراد اين گروه، راه‌ورسم زندگى را از يك سرچشمه كه همان اهل بيت عصمت و طهارت عليهم السّلام باشند دريافت مى‌نمودند، و اين وحدت روش دريافت كه موجب تفاهم و درك متقابل از افكار و عواطف و كارهاى يكديگر مى‌شد، عامل پيوند آنان بوده است.

[١] . وسائل الشّيعه ١٢/ ١٢٧.

[٢] . محاسن/ ٩٨.