پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٨١ - هميارى داخلى در گروه صالح

امام باقر عليه السّلام در هرروز جمعه صدقه مى‌دادند و مى‌فرمودند: صدقه در روز جمعه مضاعف مى‌شود، چراكه روز جمعه بر روزهاى ديگر فضيلت بسيارى دارد[١].

امام باقر عليه السّلام براى اصحاب خود پول خرج مى‌كردند، آن حضرت به غلام خود امر كردند تا به اسود بن كثير هفتصد درهم بدهد و به او گفتند: اين پول را خرج زندگى خود كن و هنگامى كه اين پول تمام شد، مرا مطّلع كن‌[٢].

و از سلمى كنيز آن حضرت روايت شده است كه گفت: برادران دينى به نزد امام باقر عليه السّلام مى‌آمدند و از نزد آن حضرت خارج نمى‌شدند مگر زمانى كه آن حضرت از غذاهاى نيكو به آن‌ها خورانيده و لباس‌هاى نيكو به آن‌ها مى‌پوشاند. در بعضى از وقت‌ها نيز به آن‌ها درهم و دينار عطا مى‌فرمود، من گاه به آن حضرت اعتراض كرده و از آن حضرت درخواست مى‌نمودم تا كمتر دست به چنين كارى بزنند.

آن حضرت به من پاسخ مى‌دادند: اى سلمى، حسنه و خوبى دنيا چيزى جز رسيدگى به برادران دينى و كسب شناخت و معارف دينى نيست‌[٣].

امام باقر عليه السّلام خرج كردن پول در راه برادران دينى را به‌عنوان معيار برادرى دينى دانسته و به گروهى از اصحاب خود اين‌گونه فرموده است كه: آيا شما به اين حدّ از دوستى و برادرى رسيده‌ايد كه يكى از شما دست در جيب ديگرى كند و به مقدار حاجت خود بردارد؟ گفتند: نه.

آن حضرت فرمودند: ما أنتم بإخوان؛ شما هنوز به حدّ برادرى نرسيده‌ايد[٤].

امام باقر عليه السّلام در حالى‌كه همواره همگان را بر عدم ردّ سائل و نيازمند تشجيع و ترغيب مى‌فرمود، در عين‌حال اصحاب خود را همواره از

[١] . ثواب الاعمال/ ١٦٨.

[٢] . صفة الصّفوة ٢/ ١١٢.

[٣] . الفصول المهمّة/ ٢١٥.

[٤] . مختصر تاريخ دمشق ٢٣/ ٨٥.