پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٧٨ - هميارى داخلى در گروه صالح

امام باقر عليه السّلام در پاسخ او فرمودند: آن پول‌ها را به شهرى بفرست كه چنين اشخاصى در آن باشند و اين پول به آن‌ها پرداخت شود، امّا اين پول را به كسانى نپرداز كه اگر فردا آنان را به امر ولايت خود خواندى، تو را اجابت نكنند[١].

آن حضرت همچنين فرموده‌اند: محلّ مصرف زكات تنها كسانى هستند كه معتقد به ولايت اهل بيت عليهم السّلام باشند[٢].

امام باقر عليه السّلام در مرحله پرداخت زكات نيز مهاجران و كسانى را كه از نظر عقل و انديشه و همچنين از نظر فكر بر ديگران برترى دارند، بر ديگران مقدّم داشته است. هنگامى كه از آن حضرت در رابطه با كيفيّت پرداخت زكات سؤال شد، در پاسخ فرمودند: آن را به نسبت سابقه‌اى كه آنان در هجرت در راه دين، عقل و فقه دارند به آن‌ها بپرداز[٣].

امّا در رابطه با آزاد كردن بندگان و آن سهم از زكات كه مربوط به نزديك كردن و پيوند دل‌ها مى‌باشد، بنابر قول مشهور، وابستگى به گروه صالح در آن شرط نيست.

زكات واجب مخصوص نيازمندان و از كار افتادگان است و سزاوار نيست به كسانى كه اين‌چنين نيستند پرداخت شود. امام باقر عليه السّلام در اين رابطه فرموده‌اند:

صدقه براى كسى كه داراى حرفه است، همچنين براى كسى كه داراى عقل سليم و بدن سالم و قوى مى‌باشد، حلال نيست. پس از آن بپرهيزيد[٤].

امام باقر عليه السّلام همچنين طبقات مستحقّ زكات و اوصاف آن‌ها را بيان نموده‌اند. آن حضرت فرموده‌اند:

[١] . كافى ٣/ ٥٥٥.

[٢] . كافى ٣/ ٥٤٥.

[٣] . كافى ٣/ ٥٤٩.

[٤] . وسائل الشّيعه ٩/ ٢٣١.