پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٧٧ - هميارى داخلى در گروه صالح

هميارى داخلى در گروه صالح‌

گروه صالح داراى نظامى مستقلّ و منابع مالى مستقلّى است كه قبلا ذكر نموديم، و اين‌كه مصرف اموال در مواردى كه خداوند متعال براى آن وضع نموده است باعث هميارى در گروه صالح مى‌گردد.

بنابراين زكات بايد به فقرا، نيازمندان و كسانى كه دست‌اندركار جمع‌آورى و تقسيم آن هستند داده شده و در راه آزاد كردن بندگان مؤمن، رفع گرفتارى بدهكارانى كه بدهكارى‌هاى سنگين دارند، رفع گرفتارى از در راه ماندگان، و نزديك كردن دل‌هاى مردم به اسلام و مذهب اهل بيت عليهم السّلام يا براى جلوگيرى از شرّ آنان به مصرف برسد. البتّه زكات موارد مصرف ديگرى نيز دارد كه تحت عنوان كلّى فى سبيل اللّه قرار مى‌گيرد.

زكات مستقيما به موارد مصرف آن پرداخت‌شده و آنچنان‌كه از احاديث شريفى كه از امام باقر عليه السّلام وارد شده است فهميده مى‌شود، براى پرداخت آن به موارد مصرف احتياج به اجازه امام عليه السّلام نيست‌[١].

زكات در اصل بايد به كسانى داده شود كه وابسته به گروه صالحان يا شيعه باشد، از ضريس روايت شده است كه گفت: مدائنى از امام باقر عليه السّلام سؤال كرد:

ما زكات مال خود را خارج مى‌كنيم، آن را به چه كسى بپردازيم؟

امام باقر عليه السّلام فرمودند: آن را به مردم شهر و ديار خود بپرداز.

مدائنى عرض كرد: من در شهرى زندگى مى‌كنم كه در آن هيچ‌كس از اهل ولايت شما موجود نيست.

[١] . من لا يحضره الفقيه ٢/ ٣٠.