پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٧٤ - ايجاد موازنه ميان طلب رزقوروزى و طلب مكارم اخلاقى

باشد كه مرا در راه اطاعت و بندگى تو تقويت نمايد، و من به‌وسيله آن بتوانم به مقام جلب رضايت تو دست يابم، و به لطف و كرمت به‌واسطه اين معيشت به خانه زندگى ابدى و حيات جاودان وارد شوم. خداوندا، چنان روزى به من نده كه به واسطه آن به طغيان افتم و مرا به چنان فقر و ندارى مبتلا نكن كه به‌واسطه آن بدبخت گشته و در تنگنا قرار گيرم. خداوندا، به من بهره‌اى شايان در امر آخرتم بده و معاشى واسع، گوارا و آسان در دنيا عطايم نما ...[١].

امام باقر عليه السّلام همچنين ميزان فعّاليت اقتصادى و مالى گروه صالحان را بيان داشته تا آنان بتوانند به‌واسطه اين معيار، اندازه نزديكى و دورى كار خود را از كارهاى آخرتى بسنجند. بنابراين فرموده است:

ما دنيا را دوست مى‌داريم، امّا دنيا به ما داده نشده است و اين براى ما بهتر است، و دنيا به هيچ‌يك از بندگان خدا داده نمى‌شود مگر اين‌كه باعث نقصان بهره‌مندى اخروى او مى‌گردد، و از شيعيان ما نيست كسى كه صد هزار، پنجاه هزار و يا چهل هزار و اگر بخواهى بگويم، مى‌گويم حتّى سى هزار دينار جمع نموده باشد، در حالى كه هيچ مردى هرگز ده هزار دينار را نمى‌تواند از راه حلال جمع‌آورى نمايد[٢].

امام باقر عليه السّلام همچنين همگان را به رعايت ميانه‌روى در اشباع اميال و شهوات فرا خوانده است، تا اين‌كه اين عمل به‌خودى‌خود هدف به حساب نيايد. بنابراين آن حضرت فرموده‌اند: هنگامى كه شكم سير شد، سر به طغيان برمى‌دارد[٣].

و همچنين فرموده‌اند: هيچ چيزى در نزد خداوند متعال نكوهيده‌تر از شكم پر نيست‌[٤].

[١] . بحار الانوار ٩٤/ ٣٧٩، چاپ دوّم ٩٧/ ٣٧٩.

[٢] . بحار الانوار ٦٩/ ٦٦، چاپ دوّم ٧٢/ ٦٦.

[٣] . كافى ٦/ ٢٧٠.

[٤] . كافى ٦/ ٢٧٠.