پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٤٧ - اول نامگذارى

بوده است. چراكه نشانه همراهى و پيروى آنان از اهل بيت پاك و مطهّرى است كه به شهادت قرآن مجيد از هر پليدى و زشتى مبرّا و پيراسته مى‌باشند.

امام باقر عليه السّلام افراد گروه صالح را بر اين نامگذارى تبريك گفته است.

ابو بصير از امام باقر عليه السّلام روايت مى‌كند كه فرمود: مبارك باد بر شما اين اسم [مراد نام شيعه است‌]. به خدمت آن حضرت عرض كردم: چه اسمى قربانت شوم؟ آن حضرت فرمودند: «وَ إِنَّ مِنْ شِيعَتِهِ لَإِبْراهِيمَ‌[١] و فَاسْتَغاثَهُ الَّذِي مِنْ شِيعَتِهِ عَلَى الَّذِي مِنْ عَدُوِّهِ‌[٢]؛ و ابراهيم از پيروان او بود و آن‌كس كه از پيروانش بود، بر ضد كسى كه دشمن وى بود، از او يارى خواست، پس اين نام بر شما مبارك باد[٣].

پس اين نام، نام شريفى است كه خداوند متعال پيروان انبياء گذشته را بدان ناميده است.

آن حضرت همچنين عنوان رافضه را كه پيروان حكومت به شيعه داده بودند براى گروه ياران خود پذيرفته و هنگامى كه يكى از اصحاب به نزد آن حضرت شكايت برد كه ما را به اين نام مى‌خوانند، آن حضرت سه‌بار فرمود:

«من نيز از رافضه هستم»[٤].

همچنين از ابو بصير روايت شده است كه گفت: به امام باقر عليه السّلام عرض كردم: فدايت شوم، واليان، ما را به نامى مى‌خوانند كه به‌واسطه آن نام خون‌ها و اموال ما را حلال دانسته و ما را شكنجه مى‌كنند. آن حضرت فرمود: «اين چه نامى است؟» ابو بصير گفت: رافضه، امام باقر عليه السّلام فرمود:

هفتاد فرد از لشكر فرعون دستور فرعون را زير پا گذاشته و به موسى گرويدند، و در

[١] . صافات/ ٨٣.

[٢] . قصص/ ١٥.

[٣] . بحار الانوار ٦٥/ ١٢- ١٣.

[٤] . محاسن/ ١٥٧.