پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٢٩ - و از ميان بردن موانع نفسانى رفتار صحيح

هركس از اخلاق نيكو و نرمخوئى با مردم بهره‌مند گرديده، همه خير و خوبى را دريافت كرده و به راحتى دست‌يافته و حال او در دنيا و آخرتش نيكوست. امّا كسى كه از نرمخوئى و مدارا و اخلاق نيكو محروم گرديده است، اين مطلب، راه هر شرّ و بلا را براى او مى‌گشايد مگر كسى كه از مقام عصمت الهى بهره‌مند باشد[١].

آن حضرت همچنين در جان و نفس اصحاب خود محبّت و عشق به ادب و رفتار نيكو را پرورش داده، فرموده‌اند:

هيچگاه دو مرد در حسب و دين در نزد خدا مساوى نخواهند بود الّا اين‌كه باادبترين آن‌ها در نزد خداوند برترين آن دو است‌[٢].

امام باقر عليه السّلام همچنين از جدّ بزرگوار خود حضرت امام أمير المؤمنين علىّ بن أبى طالب عليه السّلام نقل حديث فرموده‌اند كه: اخلاقى كه بسيار انسان را در راه ديندارى كمك و يارى مى‌كند، زهد و پارسايى در دنيا است‌[٣].

امام باقر عليه السّلام همچنين اصحاب خود را بر به‌جاى آوردن عبادت‌هاى مستحب تشويق و ترغيب مى‌فرمودند تا اين‌كه روح عبادت و بندگى خدا در نفس و اراده انسان‌ها ريشه بدواند، چراكه چنين روحيّه‌اى كمك شايانى بر اصلاح و تزكيه نفس انسان دارد. آن حضرت براى تشويق و ترغيب اصحاب خود ثواب اين اعمال مستحب را آشكارا بيان مى‌فرموده و خود نيز در همه شرايط و حالات مقيّد به انجام اين عبادات بودند.

آن حضرت همگان را به تمرين و ممارست در كسب اخلاق فاضيلت و خصوصيّت‌هاى قابل ستايش تشويق مى‌نمودند. در اين رابطه حديث شريف از آن حضرت وارد است كه:

[١] . حلية الاولياء ٣/ ١٨٧.

[٢] . مختصر تاريخ دمشق ٢٣/ ٨٥.

[٣] . وسائل الشّيعه ١٦/ ١٢.