پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٩٣ - ٢ دعوت به مكارم اخلاق

آنان همواره سخنان حقّ و مورد رضاى خداوند مى‌گويند و به انجام فرمان‌هاى خداوند متعال به‌پا مى‌خيزند[١].

امام باقر عليه السّلام حقوق مؤمن بر مؤمن را اين‌گونه توضيح دادند كه:

مؤمن برادر مؤمن است. پس هرگز او را دشنام نمى‌دهد، محروم نمى‌كند و به او سوءظنّ روا نمى‌دارد»[٢].

آن حضرت همچنين فرموده‌اند:

هركس كه در نزد او از برادر مؤمنش غيبت كرده شود و او به يارى آن مؤمن برخواسته و از او دفاع نمايد خداوند متعال او را در دنيا و آخرت يارى خواهد كرد.

امّا كسى كه برادر مؤمنش را در چنين شرايطى يارى نكند و در حالى‌كه قدرت بر دفاع و يارى او را داشته به دفاع از او برنخيزد، خداوند متعال او را در دنيا و آخرت خوار مى‌دارد[٣].

امام باقر عليه السّلام همگان را از ستم كردن به يكديگر يا كمك كردن به ستمگران اين‌گونه برحذر داشته است:

هركس در راه ستم بر مسلمانى با جزئى از يك كلمه همكارى كند در روز قيامت بر پيشانى‌اش نوشته مى‌شود: اين شخص از رحمت خدا نااميد است‌[٤].

امام باقر عليه السّلام همچنين همگان را به اين مكرمت اخلاقى خوانده‌اند كه: بدى و جدايى را با نيكى و پيوند پاسخ دهند. آن حضرت فرموده‌اند:

سه چيز است كه از مكارم دنيا و آخرت است: اين‌كه از آنكه به تو ستم روا داشته درگذرى، آنكه از تو بريده با او پيوند كنى، و هنگامى كه از سر نادانى با تو برخورد شود بردبار باشى‌[٥].

[١] . صفة الصّفوة ٢/ ١٠٩.

[٢] . تحف العقول/ ٢١٦.

[٣] . محاسن/ ١٠٣.

[٤] . محاسن/ ١٠٣.

[٥] . تحف العقول/ ٢١٤.