كرده است كه پس از وى نه‌تنها در امور مربوط به خود، مختار و آزاد باشد، بلكه اختيار امر تربيت و ساير امور برادرانش نيز به عهده او باشد. به‌جز برادرش موسى كه هرگاه به سنّ بلوغ رسيد اختيارش با خود اوست. و همچنين عبد اللّه بن مساور را مأمور قيام بر امور ارث و ميراث خود نموده است تا اين‌كه فرزندش على به سنّ بلوغ برسد. پس هرگاه فرزندش على به سنّ بلوغ رسيد ابن مساور مسئوليت امور ماترك را به او بسپارد و او به امور مربوط به ماترك، همچنين امور مربوط به خود و امور مربوط به برادران قيام نمايد مگر در رابطه با برادرش موسى كه او پس از على و ابن مساور با رعايت آنچه را كه خود ابو جعفر عليه السّلام درباره صدقات و موقوفات خود شرط كرده است به اين امر قيام نمايد. اين وصيّت‌نامه در روز يكشنبه سوّم ذى الحجّه سال ٢٢٠ ه. ق تنظيم شده و احمد بن ابى خالد شهادت خود را با خطّ خود در بالاى آن نوشته است. همچنين حسن بن محمّد بن عبد اللّه بن حسن بن على بن ابى طالب نيز بر اين وصيّت شهادت داده و مانند شهادت احمد بن خالد- در بالاى نامه- را در زير نامه امضا كرده است. همچنين نصر خادم نيز بر اين وصيّت‌نامه شهادت داده و شهادت خود را با دست خود نوشته است‌[١].

د- روايت چهارم: محمّد بن على، از عبد الواحد بن محمّد بن عبدوس عطّار، از على بن محمّد قتيبه نيشابورى از حمدان بن سليمان، از صقر بن ابى دلف روايت نموده كه گفته است: از ابا جعفر محمّد بن علىّ بن موسى الرّضا عليه السّلام شنيدم كه مى‌فرمود: امام پس از من پسرم على است. دستور او دستور من، كلام او كلام من، و اطاعت كردن از او اطاعت كردن از من است‌[٢] و امام بعد از او فرزندش حسن‌

[١] . كافى ١/ ٣٨٣.

[٢] . در يكى از چاپهاى كتاب آمده است كه حضرت پس از اين كلام سكوت فرمودند. به آن حضرت عرض كردم/ اى فرزند رسول خدا پس از على چه‌كسى امام خواهد بود؟ آن حضرت فرمودند/-- فرزندش حسن. عرض كردم/ بعد از حسن چه‌كسى امام خواهد شد؟ امام جواد عليه السّلام به‌شدّت گريستند. سپس فرمودند/ بعد از حسن فرزندش محمّد ...