پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٧٢ - ايمنسازى تربيتى

مى‌شود دچار لغزش گردم». امام در جواب نامه او چنين نوشتند كه: «هرگاه موقعيّت را مناسب بدانم براى حلّ مشكل تو به درگاه خدا خواهم رفت» پس چند روزى نگذشته بود كه از زندان آزاد شد[١].

٢. علّامه مجلسى از كتاب الخرائج نقل كرده است: از محمّد بن فرج روايت شده كه گفت: حضرت امام هادى عليه السّلام در نامه‌اى به من اين‌گونه نوشتند:

«به امور خود سر و سامان ده و آماده امر مهمّى باش»، محمّد بن فرج گويد: من مشغول رتق و فتق امور خود شدم و نمى‌دانستم كه منظور آن حضرت از نامه‌اى كه نوشته است چيست، تا اين‌كه فرستاده‌اى از طرف حكومت بر من وارد شده و مرا از مصر دستگير كرده و با غل و زنجير حركت داده و تمام اموال و دارايى‌هاى مرا مصادره كردند.

من هشت سال در زندان بودم تا اين‌كه نامه ديگرى از حضرت امام هادى عليه السّلام در زندان به دست من رسيد. در آن نامه نوشته شده بود: «در ناحيه كرانه غربى فرود نيا». هنگامى كه اين نامه را خواندم در دل گفتم: چگونه است كه امام هادى عليه السّلام چنين مطلبى را براى من مى‌نويسد درحالى‌كه من در زندان به سر مى‌برم و اين مسأله عجيب است! امّا چند روزى نگذشت كه از زندان آزاد شده، مشكلم برطرف شد، دست و پاى مرا باز كرده و از زندان آزادم كردند.

هنگامى كه محمّد بن فرج به عراق بازگشت به‌خاطر دستورى كه حضرت امام هادى عليه السّلام به وى داده بود در بغداد توقّف نكرده به سمت سامرا به راه افتاد.

محمّد بن فرج گويد: به امام هادى عليه السّلام پس از خروج از زندان نامه‌اى‌

[١] . مسند الامام الهادى عليه السّلام/ ١٢١.