پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٣٦ - ٣ از ميراث فقهى امام هادى عليه السلام

حرام كرده است. امّا بعضى ديگر قايل به اين مطلب‌اند كه نبايد در چنين لباسى نماز خواند، آن حضرت در پاسخ نوشتند: در آن لباس نماز نخوان چراكه آن لباس نجس شده است‌[١].

٢. از على بن ابراهيم از يحيى بن عبد الرّحمان بن خاقان روايت شده است كه گفت: ابو الحسن ثالث حضرت امام هادى عليه السّلام را ديدم كه سجده شكر به‌جا مى‌آورد. آن حضرت ساعدهاى دست‌هاى خود را باز كرده و سينه و شكم خود را به زمين چسبانيده بود. من در رابطه با اين مطلب از آن حضرت سؤال كردم. آن حضرت در پاسخ فرمودند: «ما اين‌گونه دوست مى‌داريم»[٢].

٣. و باز از على بن ابراهيم از على بن راشد روايت شده است كه گفت: به امام هادى عليه السّلام عرض كردم: خداوند مرا فدايت كند. شما نامه‌اى به محمّد بن فرج نوشته، به او چنين آموخته‌ايد كه بافضيلت‌ترين سوره‌اى كه در نمازهاى واجب خوانده شود انّا انزلناه و قل هو اللّه احد مى‌باشد، اما خواندن اين‌دو سوره در نماز صبح بر من سخت مى‌آيد. آن حضرت در پاسخ فرمودند: خواندن آن‌ها بر تو سخت نيايد، چراكه به خدا سوگند فضيلت در خواندن اين دو سوره است‌[٣].

٤. داوود بن ابى زيد از ابو الحسن ثالث حضرت امام هادى عليه السّلام سؤال كرد:

آيا سجده بر كاغذهايى كه روى آن‌ها چيزى نوشته شده، جايز است؟ آن حضرت در پاسخ نوشتند: «جايز است»[٤].

٥. از ايّوب بن نوح روايت شده است كه گفت: به حضرت امام هادى عليه السّلام نامه‌اى نوشته، در آن در رابطه با كسى كه يك‌روز كامل يا بيشتر از يك‌روز در حالت بيهوشى و اغما به‌سر مى‌برد سؤال كردم كه آيا عبادت‌هاى واجبى كه از او فوت شده را بايد قضا كند يا نه؟ آن حضرت در پاسخ مرقوم داشتند: «روزه‌

[١] . كافى ٣/ ٤٠٥.

[٢] . كافى ٣/ ٣٢٤.

[٣] . كافى ٣/ ٢٩٠.

[٤] . من لا يحضره الفقيه/ ١/ ٢٧٠.