پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٦٠ - ٤ دوستان اهلبيت

باشيد. چراكه من مطيع فرمان شما هستم، هركس شما را اطاعت كند خدا را اطاعت كرده و كسى كه شما را نافرمانى كند، معصيت خدا كرده است. كسى كه شما را دوست بدارد خدا را دوست داشته و كسى كه با شما خشم و دشمنى روا دارد با خدا دشمنى روا داشته است.

«اللهم اني لو وجدت شفعاء اقرب اليك من محمّد و أهل بيته الأخيار الأئمة الابرار لجعلتهم شفعائي فبحقهم الذي اوجبت لهم عليك اسألك ان تدخلني في جملة العارفين بهم و بحقهم و في زمرة المرحومين بشفاعتهم إنّك ارحم الراحمين و صلى اللّه على محمّد و آله الطاهرين و سلم تسليما كثيرا و حسبنا اللّه و نعم الوكيل»؛

پروردگارا، اگر من شفيعانى نزديكتر از محمّد و آل محمّد به تو كه همه جزء اخيار و پيشوايان نيكوكار هستند مى‌يافتم، آنان را به درگاه تو شفيع قرار مى‌دادم. پس تو را به حقّ آنان قسم، همان حقّى كه تو خود آن را بر خود لازم گردانيدى. از تو درخواست مى‌كنم كه مرا در جمله عارفان به مقام و حقّ آن‌ها داخل نمائى و در زمره رحمت‌شدگان به‌سبب شفاعتشان قرارم دهى، كه تويى مهربانترين مهربانان عالم، و درود خدا بر محمّد صلّى اللّه عليه و آله و خاندان پاكش و سلام و تحيّت بسيار باد و خدا ما را كفايت است و نيكو وكيل و نگاهبانى است.

از اين فقرات نيز اين نكات را مى‌توانيم الهام بگيريم:

١. ضرورت ايمان به رجعت ائمّه عليهم السّلام و برپا شدن دولت آنان.

٢. اهمّيت زيارت قبور ائمّه عليهم السّلام.

٣. اهمّيت ايمان به رجعت.

٤. اهمّيت ايمان به امور پنهان و آشكار آن‌ها.

٥. ضرورت آمادگى دائم براى كمك‌رسانى به دولت آنان تا اين‌كه آن‌