پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٥٢ - ٤ دوستان اهلبيت

خاندان‌ها فرمان داد، و درود و صلوات ما را بر شما واجب گردانيد و هرآنچه از نعمت ولايت شما كه ما را به آن اختصاص داد، براى نيكوئى فطرت و خلقت ما، پاكى نفوس ما، تزكيه و پاكيزگى ما و كفّاره گناهان‌مان بود. پس ما نزد خدا به فضيلت و برترى شما بر خلق معترف و تسليم بوده و به تصديق مقام شما معروف بوده‌ايم.

سوّمين حقيقت: سوّمين حقيقتى كه اين زيارت بلند به آن اشاره دارد تشويق و ترغيب همگان به تبليغ و انتشار امر ائمّه عليهم السّلام و پرتوافشانى فضيلت آن بزرگواران است تا آنجا كه هيچ خيرى باقى نماند مگر اين‌كه نور باشرافت آن حضرات آن را روشن و منوّر گرداند.

در ادامه زيارت مى‌خوانيم:

«فبلغ اللّه بكم أشرف محل المكرمين و أعلى منازل المقربين و أرفع درجات المرسلين حيث لا يلحقه لاحق و لا يفوقه فائق و لا يسبقه سابق و لا يطمع في ادراكه طامع حتى لا يبقى ملك مقرب و لا نبي مرسل و لا صدّيق و لا شهيد و لا عالم و لا جاهل و لا دنيّ و لا فاضل و لا مؤمن صالح و لا فاجر طالح و لا جبّار عنيد و لا شيطان مريد و لا خلق فيما بين ذلك شهيد إلّا عرفهم جلالة امركم و عظم خطركم و كبر شأنكم و تمام نوركم و صدق مقاعدكم و ثبات مقامكم و شرف محلكم و منزلتكم عنده و كرامتكم عليه و خاصتكم لديه و قرب منزلتكم منه»؛

چنين بود كه خداى متعال شما را به شريفترين مقام اهل كرامت و عاليترين منزلت مقرّبان و رفيعترين درجات پيامبران خود نايل گرداند. همان مقام بلندى كه از گذشتگان و آيندگان كسى بدان نخواهد رسيد و فوق آن مرتبه احدى راه نخواهد يافت، و تا ابد هيچ پيشى‌گيرنده‌اى بدان پيشى نخواهد گرفت و هيچگاه كسى درك‌