پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٥٠ - ٤ دوستان اهلبيت

«من والاكم فقد والى اللّه و من عاداكم فقد عادى اللّه و من أحبّكم فقد أحبّ اللّه و من ابغضكم فقد ابغض اللّه و من اعتصم بكم. فقد اعتصم باللّه»؛

هركه شما را مولاى خود شناخت خدا را مولاى خويش دانسته، و هركه شما را دشمن داشت خدا را دشمن داشت، و هركه شما را دوست داشت خدا را دوست داشته، و كسى كه با شما كينه و خشم ورزيد با خدا كينه و خشم ورزيده، و هركه چنگ به دامان شما زد به ذيل عنايت خدا چنگ زده است.

«انتم الصراط الأقوم و شهداء دار الفناء و شفعاء دار البقاء و الرحمة الموصولة و الآية المخزونة و الامانة المحفوظة و الباب المبتلى به الناس. من أتاكم نجى و من لم يأتكم هلك»؛

راه راست شمائيد و شما گواهان دار آخرت و شفيعان عالم قيامتيد. رحمت سرمد و آيت و نشان مسطور در گنجينه و امانت و وديعه لوح محفوظ الهى و درگاه امتحان خلق. هركس رو به سوى شما آمد نجات يافت و آن‌كه از اين درگاه دور شد به هلاكت رسيد.

«إلى اللّه تدعون و عليه تدلّون و به تؤمنون و له تسلّمون و بأمره تعملون والى سبيله ترشدون و بقوله تحكمون»؛

خلق را به خدا مى‌خوانيد و به شناخت او راهنمايى مى‌كنيد. به خدا ايمان داريد و تسليم او و مطيع فرمان او هستيد. شما مردم را به راه خدا هدايت كرده و به كلام او در ميان آنان حكم مى‌كنيد.

«سعد من والاكم و هلك من عاداكم و خاب من جحدكم و ضلّ من فارقكم و فاز من تمسك بكم و أمن من لجأ اليكم و سلم من صدقكم و هدى من اعتصم بكم.

من اتبعكم فالجنة مأواه و من خالفكم فالنار مثواه و من جحدكم كافر و من حاربكم مشرك و من رد عليكم في اسفل درك من الجحيم»؛