پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢١٨ - ٤ گسترش دامنه نفوذ در دستگاه حكومتى

گفت: پس از اين مسائل كه از او پرسيديم، خوش نمى‌داريم ديگر از او مسأله‌اى بپرسيم. چراكه هيچ مسأله‌اى بر او وارد نمى‌شود مگر اين‌كه دانش او در اثر جوابى كه وى به آن مسأله مى‌دهد ظاهر شده و رافضيان بدين‌وسيله تقويت مى‌گردند[١].

٤. گسترش دامنه نفوذ در دستگاه حكومتى‌

نفوذى كه امام هادى عليه السّلام در دستگاه حاكم پيدا كرد، نفوذى معنوى بر همه مردان دستگاه حاكم بود، كه در ميان آن‌ها بسيار كسان پيدا مى‌شدند كه معتقد به ولايت اهل‌بيت عليهم السّلام هم نبودند.

روش‌هاى امام عليه السّلام در اين عرصه بسيار متنوّع و گسترده بوده است. البتّه دستگاه حاكم براى كنترل دقيق امام عليه السّلام، از آن حضرت خواسته بود به صورت مستمرّ در دار الخلافه حضور داشته باشد، و از همين‌جا بود كه شناخت شخصيّت، منش، وقار و سنگينى آن حضرت براى كسانى كه در دربار بودند امرى طبيعى بود كه خود دستگاه حكومت چنين فرصت مناسبى را براى آن حضرت ايجاد كرده و متوجه ميزان تبعات و آثارى كه اين امر در جامعه اسلامى به‌طور كلّى و درباريان به شكل خاصّ داشت نبودند.

امام هادى عليه السّلام هرگاه كه به دربار داخل‌شده، يا از آن خارج مى‌شدند، از خود كرامات گوناگونى به‌جاى مى‌گذاشتند.

به اين نمونه توجه كنيد:

يكى از نديمان متوكّل به او گفت: هيچ‌كس به اندازه‌اى كه تو خودبه‌خود ضربه وارد مى‌كنى به تو ضرر و زيان نمى‌رساند. چراكه تو درباره على بن محمّد اشتباه مى‌كنى. اكنون در دربار تو كسى نمانده است مگر اين‌كه به‌

[١] . مناقب ٣/ ٤٤٣.