پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٢٧ - امام هادى عليه السلام و متوكل عباسى

محبوبتر است؟ ابن سكّيت با كمال شجاعت در پاسخ او گفت: قنبر غلام على عليه السّلام از دو پسر تو در نزد من محبوبتر است. اينجا بود كه متوكّل به سربازان ترك خود دستور داد تا شكم او را دريدند و او را به شهادت رساندند. نيز گفته‌اند كه دستور داد تا زبان او را از دهانش بيرون كشيدند و ابن سكّيت به اين نحوه به شهادت رسيده است‌[١].

مهمترين رويدادى كه در رابطه با مسأله اهل‌بيت عليهم السّلام در زمان متوكّل روى داد و نشانگر اين مطلب بود كه در آن‌زمان و در هنگامه‌اى كه عبّاسيان جايگاه خود را در دل و جان امّت از دست مى‌دادند، توجّه و اهتمام عالم اسلام به اهل بيت بيش‌ازپيش شده بود، واقعه احضار امام هادى عليه السّلام از مدينه جدّش به سامرّا بود. متوكّل آن حضرت را از وطن خود بيرون آورده و در زندان‌هاى سامرّا به دور از حوزه‌هاى علم و دين و ادب نگاه داشت.

در سال ٢٣٤ ه. ق يعنى دو سال پس از نشستن او بر كرسى خلافت‌[٢] دستور داد تا يحيى بن هرثمه به مدينه برود و امام هادى عليه السّلام را دستگير كرده به سامرا بياورد. امام هادى عليه السّلام در ميان مردم مدينه داراى جايگاهى بلند بود، هنگامى كه يحيى خواست آن حضرت را از مدينه خارج كند شهر مدينه به خروش آمد و اهل مدينه به ضجّه و ناله آمدند. يحيى بن هرثمه اين واقعه را اين‌گونه توضيح مى‌دهد:

[١] . تاريخ الخلفاء/ ٣٤٨.

[٢] . تاريخ نامه‌اى كه متوكّل به‌وسيله آن امام هادى عليه السّلام را از مدينه به سامرا فراخواند بنابر آنچه كه در مصادر تاريخى آمده است سال ٢٤٤ ه. ق بوده است نه سال ٢٣٤ ه. ق. شاهد اين مطلب تصريح شيخ مفيد قدّس سرّه بر اين مسأله است كه مدّت اقامت امام هادى در سامرا ده سال و چند ماه بوده است، و چون مى‌دانيم آن حضرت در سال ٢٥٤ ه. ق به شهادت رسيده است درمى‌يابيم كه تاريخ ٢٤٤ ه ق، يعنى دوازده سال بعد از حكومت متوكّل تاريخ صحيح‌ترى براى اين كار مى‌باشد.