پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٦ - دانش امام جواد عليه السلام

دينى امام جواد عليه السّلام در آن عصر، گسترش مذهب اهل بيت عليهم السّلام و رويكرد فزاينده به سوى او بود و نيز بسيارى از عالمان از بينش سابق خود روى گردانده، اصل امامت را پذيرفتند.[١]

پيش از پرداختن به بخش‌هايى از دانش او بايد به منشأ و خاستگاه دانش الهى حضرت جواد عليه السّلام كه از ويژگى اهل بيت عليهم السّلام است بپردازيم:

١. «مسعودى» از «عبد الرحمن بن محمد» از «كلثم بن عمران» نقل كرده كه گفت: «به امام رضا عليه السّلام گفتم: تو كودكان را دوست مى‌دارى، پس از خداوند بخواه تا فرزندى به تو عطا كند.

امام عليه السّلام فرمود: من صاحب تنها يك فرزند خواهم شد و همو وارث من خواهد بود.

زمانى كه ابو جعفر ديده به جهان گشود، حضرت امام رضا عليه السّلام تمام شب را در كنار گهواره او با وى نجوا مى‌كرد. چند شب كه به همين روال گذشت، به او گفت: فدايت گردم، پيش از اين فرزندان زيادى براى ديگران به دنيا آمده است [و اين‌چنين در گوش او دعا و تعويذ نمى‌خواندند]، حال تو براى او اين همه تعويذ و دعا مى‌خوانى؟

امام رضا عليه السّلام فرمود: واى بر تو، اين تعويذ نيست، بلكه او را از دانش، سرشار مى‌كنم».[٢]

٢. پيش از اين نصوصى از تاريخ كه سخن گفتن امام جواد عليه السّلام را در گهواره تأييد كرده و نصوصى كه به امر امامت او در خردسالى پرداخته است آشنا شديم.[٣]

[١] . كافى ١/ ٣١٥.

[٢] . اثبات الوصيه/ ٢١٠.

[٣] . ر. ك: بند« الف» و« ب» از همين بخش.