پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٩ - بخش دوم تأثيرپذيرى از شخصيت امام جواد عليه السلام

نبهانى» است. او مى‌گويد: محمد جواد، فرزند على [بن موسى‌] الرضا يكى از بزرگان ائمه و چراغ [هدايتگر] امت [است كه از ميان‌] سرورانمان، اهل بيت [بر آمده‌] است.[١]

١٢. توصيف «محمود بن وهيب بغدادى» از امام جواد عليه السّلام چنين است: او وارث دانش و فضل پدر خود و از نظر منزلت و كمال، سرآمد برادران (همگنان) خود بود.[٢]

١٣. «فضل بن روزبهان» متوفاى سال ٩٢٧ ق. ضمن شرحى بر صلوات كه خود آن را به منظور بيان فضل پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و خاندان پاك او انشاء كرده، فضايل امام جواد عليه السّلام را برشمرده، مى‌گويد: «اللهم و صلّ و سلّم على الإمام التاسع الأوّاب السجّاد، الفائق في الجود على الأجواد، مانح العطايا و الأوفاد لعامّة العباد، ما حي الغواية و العناد، قامع أرباب البغي و الفساد، صاحب معالم الهداية و الإرشاد إلى سبيل الرشاد، المقتبس من نور علومه الأفراد من الأبدال و الأوتاد، أبي جعفر محمد التقي الجواد بن علي الرضا ساكن روضة الجنة بأنعم العيش، المقبور عند جدّه بمقابر قريش. اللهم صلّ على سيّدنا محمد و آل سيّدنا سيّما الإمام السجّاد محمد التقي الجواد؛[٣]

بار خداوندا، بر امام نهم آن‌كه بسيار به سوى خدا بازمى‌گشت و بسيار سجده مى‌كرد درود فرست، آن‌كه در بخشندگى و دهش بر بخشندگان سرآمد بود، عامه بندگان را از عطاى خود بهره‌مند كرده، گمراهى و لجاجت را زدود و پيشوايان بدكارى و فساد را سركوب نمود.

آن صاحب نشانه‌هاى هدايت كه به راه راست ره مى‌نمود و يگانگان از «ابدال» و «اوتاد» از نور دانش او فروغ برمى‌گرفتند، يعنى ابو جعفر، محمد تقىّ‌

[١] . جامع كرامات الاولياء ١/ ١٠٠.

[٢] . جوهر الكلام/ ١٤٧.

[٣] . ر. ك: فضل بن روزبهان، شرح الصلوات. نام ديگر اين كتاب« وسيلة الخادم إلى المخدوم» است.