پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٧ - بخش دوم تأثيرپذيرى از شخصيت امام جواد عليه السلام

پس، بهشت با پيوستن به ايشان به دست مى‌آيد و دوزخ، كيفر دورى جستن از آنان است.

اين صفات بر جمع آنان و بر فردفرد آنان صادق است و غايب و حاضر آنان و نيز فرزند و پدر اين بزرگان را دربر مى‌گيرد.

دوست داشتن آنان واجب، دولت‌شان پايدار و هميشگى و بازار سرورى ايشان پررونق است و دوستداران آنان [در قيامت‌] خندان هستند. اين شرافت و بزرگى آنان را بس كه جدشان محمد، پدرشان على و مادرشان فاطمه- كه درود بر آنان باد- است.

[با اين اوصاف،] چه كسى در اين افتخارات با آنان همپا مى‌باشد؟ و كه مى‌تواند در علو منزلت و جايگاه بر آنان سبقت گيرد؟

[بدون هيچ رقيبى‌] به سوى نهايت [هر نيكى‌] سبقت گرفته، بدان رسيدند و مراتب مهترى و بزرگى را بدون اين كسى به پاى ايشان برسد، همراهى كردند و اين، حق اليقين، بلكه عين اليقين است.

مردم همگى ريزه‌خوار ايشانند و همانند نسبت غلام به مولا، با آنان نسبت دارند.

از آنان افتخارات به دست آمده و كارهاى ارجمند فراگرفته شده است و آغاز و پايان شرف، از شرافت آنان است.

اگر توصيف ايشان را ادامه دهم، گزاف نگفته‌ام و اگر در صدد برشمردن اوصاف ستوده آنان برآيم [ثريا] بر من بانگ خواهد زد كه: ثريا [آسمان، خوشه پروين‌] كجا و دست خواهان آن كجا؟ و تو چگونه مى‌خواهى چيزى را بر