پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٨٤ - شهادت امام جواد عليه السلام

قوه خداوند از تمام چيزهايى كه بيم دارد، ايمن خواهد بود و اگر به جنگ روميان نيز برود به خواست خدا و به بركت اين حرز پيروز خواهد شد.

[فراموش نكند كه‌] اين [نماز يا بستن دعا] به هنگام طلوع ماه در برج عقرب نباشد.

نقل شده است: هنگامى كه مأمون خواص اين حرز را از ابو جعفر شنيد، براى يورش به روم لشكر كشيد و به مدد نصرت الهى بر آنان پيروز شد و غنايم بسيارى به دست آورد. مأمون در تمام جنگ‌ها اين حرز را همراه داشت و از يارى و نصرت خداوند بهره‌مند و با اراده خدا فاتح ميدان مى‌شد كه همو با حول و قوه خود سرپرست [و بخشنده‌] آن پيروزى‌هاست».[١]

بنا به قول مورخان، ام الفضل با مسموم كردن امام جواد عليه السّلام جنايت بزرگ خود را مرتكب شد. در تاريخ آمده است: «معتصم در تكاپو بود تا راهى براى كشتن ابو جعفر عليه السّلام بيابد. از آن‌جا كه مى‌دانست ام الفضل [از اين‌كه او همسر ديگرى نيز دارد] از او رويگردان و سخت نسبت به او خشمگين است، او را براى انجام اين مأموريت مناسب يافت و ام الفضل نيز پيشنهاد او را پذيرفت. وى مقدارى انگور رازقى را به زهر آلوده كرد و براى ابو جعفر آورده، نزد او گذارد. چون ابو جعفر از آن انگور خورد ام الفضل از كرده خود پشيمان شد و گريه سر داد. ابو جعفر به او گفت: چرا گريه مى‌كنى؟ به خدا سوگند، خدا به فقرى جبران‌ناپذير و به بيمارى‌اى كه نتوان پنهانش كرد گرفتارت خواهد نمود.

ام الفضل در اثر نفرين ابو جعفر از ناحيه اندام زيرين خود دچار بيمارى‌

[١] . بحار الانوار ٥٠/ ٦٢- ٦٣.