پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٢٥ - ٧ در آستان مواعظ امام جواد عليه السلام

فرمود: خير و خوبى بگو كه همان به تو خواهد رسيد.

گفتم: چنين خواهم كرد سرورم.

امام عليه السّلام فرمود: بنابراين در راه راست قرار خواهى گرفت و جز خير و نيكى نخواهى ديد.[١]

٧. امام عليه السّلام در نامه‌اى خطاب به يكى از دوستان خود نوشت: «أما هذه الدنيا فإنا فيها مغترفون، و لكن من كان هواه هوى صاحبه و دان بدينه فهو معه حيث كان، و الآخرة هي دار القرار»؛[٢]

ما در اين دنيا جرعه‌نوشانيم، ولى هركس كه خواسته همنشين و دوست خود را بخواهد و از دين او پيروى كند، هرجا كه [شخص پيروى‌شده‌] باشد، پيرو نيز با او خواهد بود و [بدان كه‌] آخرت منزلگاه ماندگارى و قرار است.

٨. همچنين امام جواد عليه السّلام فرمود: «تأخير التوبه اغترار، و طول التسويف حيرة، و الإعتلال على الله هلكة، و الإصرار على الذنب أمن لمكر الله‌ فَلا يَأْمَنُ مَكْرَ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ‌[٣]-[٤]»

به تأخير انداختن توبه، خودفريبى است، بسيار تسويف كردن (توبه را به فردا و فرداها واگذاردن) سرگشتگى است، [در كارهاى ناپسند و سستى در كارها] براى خدا بهانه آوردن، تباهى است و اصرار بر گناه، خود را ايمن دانستن از مكر خداست [كه حضرت حق در اين‌باره فرموده است:] «جز مردم زيانكار [كسى‌] خود را از مكر خدا ايمن نمى‌داند».

٩. نقل شده است: ساربانى امام جواد عليه السّلام را از مدينه به كوفه برد. با اين‌كه آن حضرت چهارصد دينار به ساربان داده بود، اما او درباره مزد خود با ابو جعفر سخن گفت. حضرت فرمود: «سبحان الله، أما عملت أنه لا ينقطع المزيد

[١] . همان‌جا.

[٢] . همان/ ٤٥٦.

[٣] . همان‌جا.

[٤] . اعراف/ ٩٩.