پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣١٤ - ٦ نيايش در طلب توبه
و اصدع صفات البلاء عن أمري، و اشلل يده عنّي مدى عمري، إنك الربّ المجيد، المبدىء المعيد، الفعّال لما تريد»؛
به نام خداى بخشايشگر مهربان. بار خدايا، از بلاهاى مصيبتبار و هول سختىهاى بزرگ به تو پناه مىبرم، پس- پروردگارا- مرا از پاى در افتادن به وسيله بيچارگى و بينوايى در پناه گير، و از چيرگ بلا محفوظم دار، و از خشم ناگهان در رسيده نجاتم ده، و از زوال نعمتها و لغزش قدم پناهم ده و- بار خدايا- از بلاهاى ناگهانى مرا در حصار عزتت و حفاظ حمايتت قرار ده.
بار خدايا، پروردگارا، سرزمين بلا [خيز] را [در زمين] فرو بر، و عرصه محنتها و اندوهها را بلرزان، و خورشيد مصيبتها را دچار كسوف (خاموشى) كن، و كوههاى بدى را در هم كوب، و پريشانى روزگار را برطرف نما، و موانع [پيشرفت] امور را بزدا، و مرا بر حوض (آبشخور) هاى سلامت وارد گردان، و بر مركبهاى كرامت سوار نما، و گذشت از لغزشها را بر من ارزانى دار و بدىهايم را بپوشان.
بار پروردگارا، نعمتهايت را بر من ارزانى دار، و بلايت را از من برگير، و فشار طاقتسوز عذابت را از من دور كن، و كيفر سختت را از من بازگير، و از بدبختىهاى روزگار در پناهم گير، و از بدفرجامى نجاتم ده و از تمام خطرها مرا محافظت فرما.
بار خدايا، بلا را از امور من برگير، و دست [تطاول] آن را در تمام عمرم از من كوتاه فرما كه تو پروردگار ستوده، آغازگر و بازگردانندهاى و آنچه خواهى همان كنى.
٦. نيايش در طلب توبه
«بسم الله الرحمن الرحيم. أللّهم إني قصدت إليك بإخلاص توبة نصوح، و تثبيت عقد صحيح، و دعاء قلب قريح و إعلان قول صريح. أللهمّ فتقبّل منّي مخلص التوبة، و إقبال سريع الأوبة، و مصارع تخشّع الحوبة. قابل ربّ توبتي بجزيل الثواب، و كريم المآب، و