پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣١٥ - ٦ نيايش در طلب توبه

حطّ العقاب، و صرف العذاب، و غنم الإياب، و ستر الحجاب. وامح اللهم ما ثبت من ذنوبي، و اغسل بقبولها جميع عيوبي، و اجعلها جالية لقلبي، شاخصة لبصيرة لبّي، غاسلة لدرني، مطهّرة لنجاسة بدني، مصحّحة فيها ضميري، عاجلة إلى الوفاء بها بصيرتي.

و اقبل يا ربّ توبتي، فأنها تصدر من اخلاص نيّتي، و محض من تصحيح بصيرتي، و احتفال فى طويّتي و اجتهاد في نقاء سريرتي، و تثبيت لإنابتي، مسارعة إلى أمرك بطاعتي.

و اجلّ اللهمّ بالتوبة عنّي ظلمة الإصرار، وامح بها ما قدّمته من الأوزار، واكسني لباس التقوى، و جلابيب الهدى، فقد خلعت ربق المعاصي عن جلدي، و نزعت سربال الذنوب عن جسدي، مستمسكا ربّ بقدرتك، مستعينا على نفسي بعزّتك، مستودعا توبتي من النكث بحضرتك، معصما من الخذلان بعصمتك مقارنا به لا حول و لا قوة الّا بك»؛

به نام خداوند بخشايشگر مهربان. بار خداوندا، با توبه نصوح خالص، و عزمى استوار و از سر اعتقاد، و دعايى از دل خون‌چكان و با سخن و بيانى صريح، آهنگ تو كرده‌ام. بار خدايا، توبه خالص، و بازگشتن زودهنگام و [عذر] از پاى افتادنم را در برابر گناه از من بپذير، و توبه مرا با پاداش فراوانت، بازگشت گاه گرامى، فرو ريختن كيفر، دور كردن عذاب و بهره و غنيمت بازگشتن و پوشش حجاب ستارى‌ات پاداش ده.

بار خدايا، آنچه از گناهان من ثبت شده است، پاك فرما، و با پذيرش [زدودن‌] آن، تمام عيب‌هاى مرا بشوى، و [توبه از] آن را مايه جلا و صفاى دل من قرار ده، و هم به وسيله آن بصيرت خودم را تيز نما، و آن را شوينده چرك [معنوى‌] من و پاك‌كننده آلودگى اندامم گردان، و وجدانم را به وسيله آن تصحيح فرما (در مسير درست قرار ده)، آن‌سان كه بصيرتم را به وفا [ى به پيمان تو] شتابان كند.

بار خداوندا، توبه‌ام را بپذير كه از نيت خالص من، و از عمق بصيرت راه‌يافته من، و از