پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٢ - بخش دوم تأثيرپذيرى از شخصيت امام جواد عليه السلام

«حتى يولد ذكر من صلبي يقوم مقامي يحيي الحق و يمحي الباطل»؛[١] تا اين كه پسرى از من به وجود مى‌آيد و جانشين من مى‌شود و حق را زنده نموده، باطل را نابود و محو مى‌كند.

دوم: پس از آن‌كه حضرت جواد عليه السّلام زاده شد، پدر ارجمندش فرمود:

«هذا المولود الذي لم يولد مولد أعظم بركة على شيعتنا منه»؛[٢]

اين، مولودى است كه با بركت‌تر و خجسته‌تر از او براى شيعيان ما، زاده نشده است.

سوم: نيز حضرت رضا عليه السّلام درباره فرزندش امام جواد عليه السّلام فرموده است: اين ابو جعفر است. او را در جايگاه خودم قرار داده‌ام و جانشين خويش گردانده‌ام.[٣]

چهارم: امام رضا عليه السّلام درباره فرزند خود امام جواد عليه السّلام به «صفوان بن يحيى» فرمود: ابو جعفر [جواد] طرف گفت‌وگو [ى فرشتگان‌] بود.[٤]

٢. از «محمد بن حسن بن عمار» نقل شده است كه گفت: «ابو جعفر، محمد بن على [بن موسى‌] الرضا عليه السّلام وارد مسجد پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلم شد. «على بن جعفر» عموى امام رضا عليه السّلام كه متوجه ورود او شد، پاى‌برهنه و بدون ردا به سمت او شتافته، دستانش را بوسيد و او را گرامى داشت. ابو جعفر (امام جواد) عليه السّلام فرمود: اى عمو بنشين، خدايت رحمت كند.

على گفت: اى سرورم، در حالى كه تو ايستاده‌اى چگونه بنشينم؟

چون على بن جعفر به جاى خويش بازگشت، يارانش زبان به ملامت وى گشودند و گفتند: تو عموى پدر او هستى، در عين حال با وى چنين رفتارى دارى؟

على در پاسخ آنان گفت: خاموش باشيد، آن‌گاه محاسن خود را در دست گرفت و

[١] . رجال كشى/ ٤٦٣.

[٢] . كافى ١/ ٣٢١.

[٣] . همان‌جا.

[٤] . مسعودى، اثبات الوصية/ ٢١٢.