پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢١٣ - ٣ برخورد امام جواد عليه السلام با مفاهيم تحريف شده

مى‌بينيم كه خداى سبحان خود خبر داده، فرموده است كه تا زمانى كه پيامبرش در ميان مردم حضور دارد و تا زمانى كه استغفار مى‌كنند، آنان را كيفر و عذاب نخواهد كرد».[١]

روايتى كه خوانديم اوج تحريف چيره شده بر حديث و بدعت‌هاى رخنه كرده در سنت پيامبر را- كه در روزگار خلافت امويان و عباسيان صورت گرفت- نشان مى‌دهد. همچنين از نفوذ فوق العاده دو آفت تحريف و بدعت- عليرغم مخالفت صريح با نص قرآن- در عمق جان امت پرده برمى‌دارد كه تمام آن بيانگر پايين بودن سطح بيدارى فكرى و فرهنگ و دانش عمومى عالمان دربارى است و البته عامه مردم كه از آنان پيروى مى‌كردند، به مراتب ناآگاهتر بودند.

گفت‌وگوى امام جواد عليه السّلام با يحيى بن اكثم قاضى القضات مأمون، شجاعت، منطق قوى و نقش بزرگ آن حضرت را در تصحيح انحراف‌هاى خطرآفرين روشن مى‌كند كه به قيمت بد جلوه دادن حقايق دين، به تصحيح خطاهاى كسانى كه افتخار همنشينى با پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و صحابه بودن را داشتند پرداختند. ديگر نتيجه اين گفت‌وگو آشكار كردن چهره حاكمان منحرفى بود كه در پس چنين نقاب‌هايى قرار گرفتند و در طول تاريخ از آنان شخصيت‌هايى موهوم در اذهان علماى سطحى‌نگر و ناآگاه مسلمانان، به ويژه پيروان آنان پرورش دادند.

[١] . احتجاج ٢/ ٤٧٧- ٤٨٠.