پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٩٥ - انحراف فكرى

هارون همچنين انديشه‌ها و آرايى را كه به حكومتش قدسيت و مشروعيت مى‌بخشيدند، زير چتر حمايت خود مى‌گرفت. يكى از شاعران آخرت به دنيا فروخته، چهار بيت درباره او سرود و در آن ابيات، او را «امين اللّه» خواند. هارون دستور داد تا براى هر بيت، هزار دينار به او بدهند، آن گاه گفت: «اگر [بر اشعارت‌] مى‌افزودى، به يقين ما نيز [بر دهش خود] مى‌افزوديم».

عطاياى سخاوتمندانه هارون، شاعران را بر آن داشت تا براى رسيدن به فريبايى‌هاى دنيا، بى‌پروا درباره قدسيت حاكمان عباسى شعر بسرايند. يكى از اينان در مدح هارون چنين سرود:

«دوستى خليفه چيزى نيست كه سربرتافتگان از فرمان خداوند؛ و آنان كه از دين خارج شده، فتنه‌ها را بارور مى‌كنند، بدان تن دردهند».[١]

و «سلم خاسر»[٢] در مدح «امين» و هارون سروده است:

«جن و انس با آن مهدى هدايت [يافته‌]؛ [بر ولايت‌عهدى‌] محمد پسر «زبيده دختر جعفر» بيعت كرده‌اند.

خداوند، خليفه را به ساختن (ايجاد) خاندان خلافت، براى گراميان درخشان [چهره‌] موفق كرد».[٣]

زبيده همسر هارون الرشيد، به پاس اين مديحه‌گويى گوهرى به شاعر داد

[١] . تاريخ الخلفاء/ ٢٣٣:

[٢] .« سلم بن عمرو بن حماد» و از شاعران چيره‌دست بود. او قرآن خود را فروخت و يا پول آن طنبور خريد و از همين‌رو« خاسر»( زيانكار) خوانده شد. نك: خير الدين زركلى، الاعلام ٣/ ١١١( م).

[٣] .