پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٤٠ - ٩ گفتوگوى امام رضا عليه السلام با سليمان مروزى

يا اين‌كه [دانش‌] ساختن چيزى را نيكو فراگرفته و مى‌داند، اما هرگز آن را نسازد.

سپس فرمود: اى سليمان، آيا او مى‌داند يكى است و چيزى با او نيست؟

پاسخ داد: آرى.

امام عليه السّلام فرمود: آيا اين [كه مى‌داند يكى است و چيزى با او نيست‌] اثبات كننده چيزى است؟

سليمان [با انكار گفته خويش‌] گفت: او (خدا) نمى‌داند كه يكى است و چيزى با او نيست.

امام عليه السّلام فرمود: آيا تو اين را مى‌دانى؟ سپس فرمود: اى سليمان، بنابراين [ادعا،] تو از او داناترى.

سليمان گفت: [صورت‌] اين مسأله، محال است.

امام عليه السّلام فرمود: از نظر تو محال است كه او (خداوند) يكى است و چيزى با او نيست؟ و او زنده، شنوا، بينا، دانا، آگاه و تواناست و خود از آن آگاهى ندارد؟

[اگر چنين بگويى، بى‌ترديد] باطل خواندن و تكذيب گفته اوست و او والاتر از اين نسبت‌ها است.

سپس امام رضا عليه السّلام فرمود: وانگهى، چگونه اراده پديد آوردن چيزى مى‌كند كه نمى‌داند چيست؟ و چگونه بايد پديد بياورد؟ پس اگر صانع و آفريننده‌اى پيش از آفرينش، نداند چگونه آن را پديد آورد، بى‌ترديد سرگردان است و خداوند از اين صفت‌ها منزه و والاتر است.

سليمان گفت: اراده [همان‌] قدرت است.

امام عليه السّلام فرمود: خداى- عزّ و جلّ- هميشه هرچه را بخواهد بر [انجام‌] آن تواناست و ناچار بايد ميان اراده و قدرت را تفكيك كرد، چرا كه حضرت حق-