پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٠٤ - ٥ گفتوگو با ارباب مذاهب اسلامى

زمان بود كه خداوند اين آيه را فروفرستادند: «وَ هُوَ الَّذِي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ وَ يَعْفُوا عَنِ السَّيِّئاتِ وَ يَعْلَمُ ما تَفْعَلُونَ‌[١]؛ و اوست كسى كه توبه را از بندگان خود مى‌پذيرد و از گناهان درمى‌گذرد و آنچه مى‌كنيد مى‌داند».

هفتم: خداوند فرموده است: «إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِيماً[٢]؛

خدا و فرشتگان بر پيامبر درود مى‌فرستند. اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، بر او درود فرستيد و به فرمانش به خوبى گردن نهيد.

معاندان و دشمنان مى‌دانند هنگامى كه اين آيه نازل شد، گفته شد: «اى رسول خدا، سلام دادن [بر تو] را دانستيم، درود گفتن بر تو چگونه است؟

پيامبر صلّى اللّه عليه و اله فرمود: اين‌كه بگوييد: اللّهم صلّ على محمّد و آل محمّد كما صليت على إبراهيم و آل إبراهيم إنك حميد مجيد؛

بار خداوندا، بر محمد و خاندان او درود فرست همان‌گونه كه بر ابراهيم و خاندان او درود فرستادى كه به يقين تو سزاوار ستايشى.

اى جماعت حاضر، آيا در اين گفته، اختلاف‌نظر داريد؟

[همگان‌] گفتند: نه.

مأمون گفت: اين چيزى است كه هيچ اختلافى در مورد آن نيست و همگان بر آن اجماع كرده‌اند. اينك اگر بيانى روشن‌تر از اين از قرآن دارى [براى ما بازگو].

امام عليه السّلام فرمود: مرا از اين گفته خداوند آگاه كنيد كه فرمود: يس* وَ الْقُرْآنِ الْحَكِيمِ* إِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ* عَلى‌ صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ‌[٣]؛

[١] . شورى/ ٢٥.

[٢] . احزاب/ ٥٦.

[٣] . يس/ ١- ٤.