پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٩٢ - ٤ گفتوگو با دوست جاثليق

او گفت: گروهى ديگر ادعايى كرده، اما گواهى از فرقه مقابل ندارند. اين صورت حال چگونه است؟

امام عليه السّلام فرمود: ادعاى آن گروه باطل و بى‌اساس است.

او گفت: ما مدعى هستيم عيسى «روح» و «كلمه» خداست كه خداوند او را پديد آورد و مسلمانان در اين مورد با ما هم‌عقيده هستند، اما مسلمانان ادعا مى‌كنند كه محمد [ص‌] پيامبر و فرستاده خداوند است، ولى ما در اين اعتقاد با ايشان هم‌فكر نيستيم. پس [مبناى‌] آنچه كه در آن با مسلمانان هم‌فكر و هم صدا هستيم از آنچه محل خلاف ماست درست‌تر مى‌باشد.

امام عليه السّلام پرسيد: نامت چيست؟

گفت: يوحنا.

امام عليه السّلام فرمود: اى يوحنا، ما آن عيسى بن مريم و روح و كلمه خدا را مى‌پذيريم كه به محمد صلّى اللّه عليه و اله ايمان آورده، آمدن او را بشارت داده باشد و خود را بنده خدا بخواند و به آن اقرار كند. حال اگر آن عيسايى كه تو او را روح و كلمه خدا مى‌خوانى، به محمد صلّى اللّه عليه و اله ايمان نياورده، مژده آمدن او را نداده و نيز به ربوبيت خدا و بندگى خود اقرار نكرده باشد، ما از او بيزارى مى‌جوييم.

بنابراين چگونه و كجا ما هم‌فكر و هم‌صدا شده‌ايم؟

ابو قره برخاست و به صفوان بن يحيى گفت: برخيز تا برويم كه اين مجلس [و گفت‌وگو] ما را سودى نبخشيد».[١]

[ابو قره، از آن‌رو اين سخن را گفت كه در احتجاج خود ناكام مانده بود.]

[١] . عيون اخبار الرضا ٢/ ٢٣٠.