پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٨٧ - در مقام امامت

در مقام امامت‌

چهار سال آغازين امامت حضرت على بن موسى الرضا عليه السّلام؛ يعنى سال‌هاى ١٨٣- ١٨٧ ق. با سكوت و ركود كامل گذشت و فعاليت‌هايى چون:

اعلان امامت، ايراد خطبه، ديدارهاى عمومى يا حضور در مجامع عمومى از سوى امام رضا عليه السّلام ديده و ثبت نشد. البته اين وضعيت از نگاه جاسوسان هارون كه تمام حركات و سكنات امام رضا عليه السّلام را زير نظر داشتند دور نبود و آنان هارون را از اين امر كه حضرت رضا عليه السّلام از رخدادها فاصله گرفته و دورى مى‌جويد، آگاه مى‌كردند. روايت زير مؤيد اين مطلب است:

«روزى ابو الحسن، على بن موسى الرضا عليه السّلام وارد بازار شده، سگى، گوسفندى و خروسى خريد. جاسوسى كه حضرت را زير نظر داشت، هارون را از اين اقدام امام رضا عليه السّلام آگاه كرد. هارون با شنيدن اين خبر گفت: از او ايمن شديم [و ديگر گزندى به ما نمى‌رساند]».[١]

سكوت و عدم فعاليت علنى امام رضا عليه السّلام هارون را نسبت به گزارش‌هاى جاسوسان بى‌اعتماد كرده بود. زمانى يكى از نوادگان «زبير بن عوّام» به هارون گفت: «او (امام رضا عليه السّلام) درب خانه خود را گشوده، مردم را به خويش دعوت مى‌كند.

هارون گفت: اين شگفت‌انگيز است. يكى مى‌نويسد: على بن موسى عليه السّلام سگى، گوسفندى و خروسى خريده و [آن ديگرى‌] آنچه مى‌خواهد مى‌نويسد».[٢]

[١] . عيون اخبار الرضا ٢/ ٢٢٦.

[٢] . عيون اخبار الرضا ٢/ ٢٢٦.