پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٧ - امام رضا عليه السلام و نيكى به بردگان
ميهمان برخاست تا آن را درست كند، اما امام عليه السّلام شتابان به سمت چراغ رفت و آن را درست كرد، سپس رو به ميهمان كرد و فرمود: ما قومى هستيم كه ميهمانمان را به كار نمىگيريم.[١]
امام رضا عليه السّلام و آزاد كردن بردگان
از ديگر ويژگىهاى ستوده و والاى امام رضا عليه السّلام آزاد كردن بردگان در راه خدا بود. بهترين و دوستداشتنىترين كارها براى امام عليه السّلام آزاد كردن بندگان و رهايى بخشيدن ايشان از قيد بندگى بود. بنابر قول راويان، حضرتش هزار برده را آزاد كرد.[٢]
امام رضا عليه السّلام و نيكى به بردگان
بردگان نيز همانند ديگران و به همانگونه از نيكى و احسان سرشار حضرت رضا عليه السّلام بهرهمند بودند. «عبد اللّه بن صلت» از مردى بلخى نقل مىكند كه گفت: «امام رضا عليه السّلام را در سفرش به خراسان همراهى مىكردم. روزى خوراك طلبيد و غلامان خود را از هر نژاد (سياه و سفيد) بر آن خوان جمع كرد. به حضرت گفتم: فدايت گردم، اگر اينان را جداگانه بر خوان مىنشاندى [بهتر بود].
امام عليه السّلام از اين گفتار، ناخشنود شده، فرمود: خاموش، خدا [ى ما] يكى است، مادر [ما] يكى است، پدر [ما] يكى است و هركس در گرو عمل خود بوده و بدان پاداش مىگيرد.[٣]
[١] . الكافى ٦/ ٢٨٣ و بحار الانوار ٤٩/ ١٠٢/ حديث ٢٠.
[٢] . الإتحاف بحب الاشراف/ ٥٨.
[٣] . الكافى ٤/ ٢٣ و بحار الانوار ٤٩/ ١٠١/ حديث ١٨( به نقل از: الكافى ٤/ ٢٣).