پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٤٢ - مبحث سوم ميراث امام رضا عليه السلام

در شمار اصحاب خود قرار نداد.

فقيهان پس از دريافت پاسخ امام رضا عليه السّلام فتواى او را پذيرفتند».[١]

مبحث سوم: ميراث امام رضا عليه السّلام‌

حضرت على بن موسى الرضا عليه السّلام اندوخته سترگ علمى براى جامعه بشرى به‌طور عام و پيروان اهل‌بيت عليهم السّلام و مسلمانان به‌طور خاص بر جاى گذاشت. اين ميراث گرانبها شامل علومى بود، چون: فلسفه، كلام، علم طب، فقه، تفسير، تاريخ، ادب، پرورش، سياست و جامعه‌شناسى. مأمون نيز ناخواسته، زمينه نشر اين اندوخته علمى را فراهم كرد. دانستن اين امر ضرورى است كه مأمون هرگز درصدد تقويت پايگاه علمى امام رضا عليه السّلام نبود، بلكه بر آن بود تا با تشكيل مجالس بحث و مناظره و فراخوان عالمان ديگر ديانت‌ها و فرقه‌ها، امام رضا عليه السّلام را در ميدان مبارزه با آنان حتى اگر يك بار هم كه باشد درمانده ببيند كه در اين صورت مى‌توانست به اهداف شوم خود كه همانا كاستن از منزلت و جايگاه علمى امام عليه السّلام در ميان مردم بود برسد.

از آن‌جا كه بيان امامان معصوم با بيان حضرت حق همسو مى‌باشد و كلام حضرت حق «كلمه عليا» است و در ضمير جويندگان حقيقت مى‌نشيند، به دست مأمون فرصتى طلايى فراهم شد تا امام عليه السّلام دانش خود را در تمام عرصه‌ها بروز دهد، در جامعه چهره كند و با تمام كسانى كه مى‌پنداشتند مى‌توانند با دانش خود امام عليه السّلام را از ميدان هماوردى علمى به در ببرند، هماوردى كند و پيروز ميدان باشد.

[١] . عيون اخبار الرضا ٢/ ٨٧.