پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٢٥ - زمينهسازى براى حكومت جهانى امام مهدى(عجل الله فرجه)

«علامه مجلسى» در تفسير اين بخش از گفته امام عليه السّلام كه فرمود: «... به كمتر از اين قانع مى‌شد» آورده است: «با كمتر از آنچه شما را نسبت به امامت و جانشينى او پس از خود آگاه كردم، آگاهى مى‌يافت. امام رضا عليه السّلام آنان را به اين مطلب توجه داد كه هدف از اين گفتار تبيين امامت فرزندش حضرت جواد عليه السّلام بوده و براساس تقيه از تصريح به امامت او خوددارى كرده است».[١]

امام رضا عليه السّلام در حضور نزديكان، ياران مخلص، نمايندگان مورد اعتماد خويش و نيز تشكيلات انقلابى كه براى آينده امت آماده كرده بود، نصوص صريح و اثبات‌كننده درباره امامت فرزندش جواد عليه السّلام بيان فرمود. حضرتش طلايه‌دارانى چون: عمويش على بن جعفر عليه السّلام، صفوان بن يحيى و احمد بن محمد بن ابو نصر را براى پشتيبانى از خطمشى و برنامه اهل‌بيت عليهم السّلام و معرفى امام و جانشين حضرت پرورش داد و آماده كرد.

نصوصى كه از امام رضا عليه السّلام و پدر و نياكان آن حضرت درباره امامت حضرت جواد عليه السّلام وجود داشت و از اتحاد معنايى برخوردار بود، از سوى پيروان امام رضا عليه السّلام و نيز پايگاه‌هاى مردمى- جز در مواردى- پذيرفته شد و امامت آن حضرت از حكومت عباسى، سرداران و واليان آن پنهان نماند.

زمينه‌سازى براى حكومت جهانى امام مهدى (عجل اللّه فرجه)

از جمله اصول ثابتى كه مسلمانان با هر سليقه و گرايش مذهبى آن را پذيرفته، انكارناپذير مى‌دانند، مسأله امامت حضرت مهدى (عجل اللّه فرجه) است. مسلمانان او را مصلح و ناجى بزرگ بشريت از گرداب‌هاى انحراف‌

[١] . بحار الانوار ٥٠/ ٢٥.