پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٣١ - نخست دميدن روح پيروى از رسول خدا صلى الله عليه و اله
و زمانى كه وعده دهد بدان عمل كند. [و بدانيد كه] خداوند لباسى و خوراكى را حرام نكرده است.[١]
بدين ترتيب، امام رضا عليه السّلام با نفى و مردود خواندن مفاهيم نادرست زهد، گام در ميدان مبارزهاى نهاد كه طرف ديگر مبارزه، حاكمان و قدرتمندان حامى نشر اين باورها بودند و به مخترعان اين مفاهيم اجازه فعاليت و ترويج اين باورهاى غلط را مىدادند.
اصلاحات اخلاقى
اخلاق، از ديگر زمينههاى نيازمند اصلاح و ساماندهى بود. از اينرو امام رضا عليه السّلام براى اصلاح و دگرگونى اخلاقى و اجتماعى و ايجاد وضعيتى غير از وضعيتى كه عامه مردم با آن خو گرفته بودند، فرصتهاى به دست آمده را از دست نمىداد. براى رسيدن به اين هدف والا و مصلحانه، شيوههاى متعدد تربيتى- اصلاحى در پيش گرفت كه ذيلا بيان مىشود:
نخست: دميدن روح پيروى از رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله
اگرچه حاكمان معاصر امام رضا عليه السّلام در صورت دخالت امام عليه السّلام در امور حكومتى و اعتراض به سياستهاى آنان، حضرتش را در تنگنا قرار مىدادند و حلقه محاصره او را تنگتر مىكردند، اما نمىتوانستند امام عليه السّلام را از بيان ويژگىها و والايىهاى اخلاق پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله بهويژه اخلاق حكومتى آن حضرت، بازدارند. از همينرو حضرت رضا عليه السّلام پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و اله را بهعنوان
[١] . كشف الغمه ٣/ ١٠٣( به نقل از: آبى، نثر الدرر) و الفصول المهمه/ ٢٥٤.