انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤١٦

علامه سيوطى در كتاب دُرّالمنثور[١] خود نقل كرده است كه پيغمبرمكرم اسلام صلى الله عليه وآله وسلم هروقتى‌كه از مجلس برمى‌خواست مى‌فرمود، «سبحانك اللهم و بحمدك، أشهد ان لااله الّا أنت استغفرك و اتوب اليه» بعضى از اصحاب عرض كردند: يا رسول الله صلى الله عليه وآله وسلم اين چه كلماتى است كه مى‌گوييد؟ فرمود: اين ذكر را جبرئيل برايم تعليم داده است. اين اذكار كفاره همان چيزى است كه انسان در يك مجلس مى‌نشيند و از ياد خدا غافل مى‌شود. بعضى اوقات انسان در مجلس مى‌نشيند به حرف گفتن مشغول مى‌شود، يا اين‌كه حرف‌هاى از انسان در مجلس صادر مى‌شود كه از نظر شرعى گفتن آن‌ها درست نيست، به هرصورت انسان در اكثر مجالس كه مى‌نشيند گاهى خدا را فراموش مى‌كند، بسيار خوب است كه انسان بعد از برخاستن همين ذكر شريف «سبحانك اللهم و بحمدك، اشهد ان لااله الّا أنت استغفرك و اتوب اليه» را كه از پيغمبراكرم صلى الله عليه وآله وسلم نقل شده است بخواند و كفاره غفلت خود را بپردازد.

«وَ مِنَ اللَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَ إِدْبارَ النُّجُومِ»

رسول من، در شب نيز خدا را تسبيح كن، «وَ إِدْبارَ النُّجُومِ» وقتى‌كه ستاره‌ها پشت برمى‌گردانند و مى‌روند. ظاهراً اين مربوط به دوركعت نافله صبح است كه بعد از آن ستاره‌ها از نظر انسان غايب مى‌شوند. تسبيح نمودن خدا در هر شرايط ثواب دارد و در هر وقتى‌كه باشد كارى ارزشمند مى‌باشد و انسان در همه‌ى حالات بايد خدا را تسبيح‌

[١] - درالمنثور/ ج ٦، ص ١٢٠