انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٥٢ - ميزگرد متقيان

از ماده سُرور است، يعنى خوش‌حالى. تخت را در عربى" سرير" مى‌گويد،" سرير" نيز از ماده سُرور است. مى‌فرمايد: در بالاى تخت‌ها مى‌نشينند، خوش‌حال باهم صحبت مى‌كنند، شوخى مى‌كنند. معلوم است اگر انسان روى تخت بنشيند و با رفقاى خود شوخى و مزاح نمايد، خيلى برايش خوش مى‌گذرد، از همين جهت تخت را در عربى سرير ناميده است؛" سرير" يعنى جاى مسرّت و خوش‌حالى. قرآن مجيد مى‌فرمايد: آنان در يك صف روى تخت‌ها نشسته‌اند. ظاهراً مراد" مصفوفه" صف مستقيم نيست؛ بلكه صف مُدوّر است. براى اين‌كه در صف مستقيم انسان هردو طرف خود را تا آخر صف نمى‌بيند؛ ولى اگر مُدوّر باشد هم‌ديگر را خوب مى‌بينند. در آيه ديگر مى‌فرمايد: «عَلى‌ سُرُرٍ مُتَقابِلِينَ»[١] آنان در روى تخت‌هاى خود نشسته‌اند در حالى‌كه رو بروى هم‌ديگر قرار دارند.

نشستن روبروى همديگر خيلى لذت بخش است؛ براى اين‌كه ضمن صحبت كردن مى‌توانند به‌صورت يكديگر نيز نگاه كنند و لبخند بزنند. نشستن روبرو در صورت ممكن است كه صندلى‌ها به‌شكل مُدوّر و دايره‌اى چيده شده باشد؛ زيرا در غير اين صورت، طرف راست و چب انسان به‌جزچند صندلى بخوبى ديده نمى‌شود. در آن‌صورت چندان لذتى هم براى انسان ندارد.

[١] - حجر/ آيه ٤٧