انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٩٨ - ادعاى دانشمندان قرن أخير

آسمان همين فضاى است كه كرات در داخل آن جاى گرفته است. تا آن‌جا كه هوا موجود است،" جو" گفته مى‌شود، وقتى‌كه از" جو" خارج شود به فضا مى‌رسد، آيا در فضاى‌كه چيزى وجود ندارد، نه هوا و نه چيزى ديگر، ممكن است شئ موجود گفته شود؟! اگر فضا را فاقد هرچيز بدانيم نسبت چيزى را به آن كه به شئ موجود مربوط است اشتباه مى‌باشد.

ادعاى دانشمندان قرن أخير

بنابراين ادعاى‌كه در اواخر در قرن بيست و يكم، مطرح شده است، معقول به نظر مى‌رسد. دانشمندان ادعا كرده‌اند كه فضا نه‌تنها امر عدمى نيست؛ بلكه يك امر موجود است. يعنى ستاره‌ها و كرات، مانند زمين، زحل، مشترى وميلياردها ستاره و كراتى ديگرى كه در فضا وجود دارند ازخود ظرف دارند، كرات در فضاى خالى معلق نيستند؛ به ادعاى دانشمندان قرن أخير، آسمان در واقع يك بافت خيلى نازك و در عين حال سخت و محكم است، اين ادعا مربوط به قرن بيست و يكم است كه در همين چند سال اخير كشف گرديده است؛ ولى من تاكنون مطمئن نيستم كه آيا اين ادعا واقعيت دارد يا خير؟! اگر واقعيت داشته باشد، با آيات مباركه قرآن مجيد هم‌خوانى پيدا مى‌كند. البته من نمى‌خواهم بگويم كه منظور قرآن مجيد از آسمان همان بافت نازك و محكم است كه توسط دانشمندان در قرن اخير ادعا شده‌است؛ بلكه مى‌خواهم بگويم كه اين نظريه با ظاهر آيه مباركه سازگارى دارد و مى توانيم مراد قرآن را تا حدودى بفهميم و هم‌چنين مى‌توانيم ادعاى دانشمندان را با آيه مباركه‌