انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٢٠ - اراده پروردگار

اراده پروردگار

تمام حركاتى كه در كائنات وجود دارد به اراده خداوند جل جلاله مربوط است و بدون اراده خالق هيچ حركتى صورت نمى‌گيرد. همان‌گونه كه انسان براى بالا بردن دست خود به چيزى كه آن را بلند كند نياز ندارد، خداوند متعال جل جلاله نيز به كسى ديگر احتياج ندارد كه بيايد كائنات را بچرخاند و يا آن را اداره نمايد. «إِنَّما أَمْرُهُ إِذا أَرادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ»[١] هرچيزى را كه خدا اراده كند، انجام مى‌شود." كن" يعنى باش! هرگونه كه خدا اراده كند، همان‌گونه خلق مى‌شود. شايد شما اين را تجربه كرده باشيد وقتى‌كه راه مى‌رويد، يك مرتبه خار در پاى شما فرو مى‌رود، فوراً به‌شكل اتومات، روح شما متوجه مى‌شود و گزارش آن را به مغز شما منتقل مى‌كند؛ شما فوراً خم مى‌شويد و خار را از پاى خود بيرون مى‌كنيد. ارتباط روح نسبت به تمام اجزاى بدن بسيار قوى است؛ زمانى‌كه يكى از اجزاى بدن انسان مانند، دست، پا، شكم، كليه و يا قلب درد كند، ازهمان شروع درد، روح انسان متوجه مى‌شود. علم روح نسبت به بدن نا محدود است و هر اتفاقى كه در بدن بيافتد، روح فورا متوجه آن مى‌شود. خداوند متعال جل جلاله نيز نسبت به كائنات چنين است و به تمام اجزاى كائنات علم دارد.

[١] - يس/ آيه ٨٢