انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٤٣ - ياد آورى براى مؤمنين

يُؤْمِنُوا بِهذَا الْحَدِيثِ أَسَفاً»[١] رسول من، تو چه‌قدر ناراحت مى‌شوى! چه‌قدر حرص مى‌خورى! براى اين‌كه كفار ايمان نياوردند، مى‌خواهى خود را بكشى؟ پيغمبر اكرم صلى الله عليه وآله وسلم يك انسان است احساس دارد، زمانى‌كه متوجه مى‌شد كفار قريش ايمان نمى‌آورند ناراحت مى‌گرديد و بر خود فشار وارد مى‌كرد، لذا قرآن مى‌فرمايد: اين قدر برخود فشار وارد نكن، ديگر تبليغ براى آنان فايده ندارد، بس است از آن‌ها روى بگردان، تو به وظيفه خود عمل كردى، رسالت خود را انجام دادى، بعد از اين تو را به هيچ‌وجه مورد ملامت و سرزنش قرار نمى‌دهيم.

وقتى‌كه آيه مباركه‌ «فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَما أَنْتَ بِمَلُومٍ» براى پيغمبراكرم صلى الله عليه وآله وسلم نازل شد، مسلمانان به وحشت افتادند و گفتند: واى، خدا به پيغمبرش دستور داده تا از مشركين روى بگرداند، قطع رابطه كند، آيا با اين وضع عذاب خدا نازل نمى‌شود؟ اگر عذاب خدا نازل شود ممكن است ما را نيز در بر بگيرد.

ياد آورى براى مؤمنين‌

«وَ ذَكِّرْ فَإِنَّ الذِّكْرى‌ تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِينَ»

رسول من، براى مؤمنين تذكر بده، براى اين‌كه تذكر براى آنان منفعت دارد. مى‌خواهد بگويد اگر كفار و مشركين به شما ايمان نياوردند، براى آنانى‌كه ايمان آورده‌اند، تذكر بده تا دل‌هاى‌شان را متوجه خدا نمايند. بعد از نزول آيه مباركه،

[١] - كهف/ آيه ٦