انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٦٠ - عذاب قوم لوط

عذاب قوم لوط

«قالُوا إِنَّا أُرْسِلْنا إِلى‌ قَوْمٍ مُجْرِمِينَ»

گفتند ما به‌سوى قومى فرستاده شده‌ايم كه در روى زمين مرتكب جرم شده‌اند و زمين از جنايت آنان كثيف و آلوده گرديده است. مأموريت ما به‌سوى قومى است كه جنايت كار هستند، به عمل زشت هم‌جنس‌گرايى مبتلا شده‌اند، حلال خدا را برخود حرم و حرام را بر خود حلال نموده‌اند. مأموريت ما به‌سوى قومى است كه ازدستورات خداى سبحان سر پيچى نموده‌اند و مبغوض‌ترين عمل در نزد او را مرتكب مى‌شوند.

«لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجارَةً مِنْ طِينٍ»

فرشته‌ها خطاب به حضرت ابراهيم عليه السلام گفتند: ما از جانب پروردگار خود ماموريت داريم كه قوم لوط را بم‌باران كنيم، شهر (سدوم) را زير و رو گردانيم. اين مردم مجرم و طغيان‌گر لياقت زندگى در روى زمين را ندارند و بايد نابود شوند. «لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجارَةً مِنْ طِينٍ» ما با سنگ‌هاى كه از گِل درست شده است [شبيه اين عبارت‌] آنان را بمباران مى‌كنيم. در جاى ديگر مى‌فرمايد: «أَ لَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِأَصْحابِ الْفِيلِ» «أَ لَمْ يَجْعَلْ كَيْدَهُمْ فِي تَضْلِيلٍ» وَ أَرْسَلَ عَلَيْهِمْ طَيْراً أَبابِيلَ» «تَرْمِيهِمْ بِحِجارَةٍ مِنْ سِجِّيلٍ»[١] سجيل فارسى است؛ ولى معرب شده است. سنگى از" گِل" يعنى اين گِل‌ها آن‌قدر سخت است كه شبيه سنگ شده است. فرشته‌ها با حضرت ابراهيم عليه السلام‌

[١] - فيل/ آيات ١- ٤