انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٥٠ - هدف از خلقت كائنات

مهم عبادت، مسائل اجتماعى است كه دين مبين اسلام بر آن تأكيد زياد نموده است. انسان بايد در ابعاد مختلف مسائل اجتماعى و بعضى از مستحبات ديگر نيز سهم بگيرد تا روح او به تكامل برسد، تكامل روحى براى انسان ممكن نيست، مگر از طريق عبادت، توسط عبادت انسان به مقامى مى‌رسد كه خداوند متعال جل جلاله مى‌فرمايد: «إِنِّي جاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً»[١] ما تورا در زمين نماينده خود قرار داديم. هدف انسان را مشخص مى‌كند.

هدف از خلقت كائنات‌

به همين مناسبت خوب است كه مقدارى هم راجع به تمام كائنات و تمام موجودات جهان مادى و جهان مجرد صحبت كنيم و ببينيم كه هدف آن‌ها چيست؟ از آيه مباركه، «قالَ رَبُّنَا الَّذِي أَعْطى‌ كُلَّ شَيْ‌ءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدى‌»[٢] دانسته مى‌شود كه تمام چيزهارا خدا خلق نموده و سپس هركدام آن‌ها را به‌سوى كمال لايق خودش هدايت فرموده است. اين آيه به اندازه هزار كتاب است؛ يعنى اگر انسان بخواهد در مورد اين آيه چيزى بنويسد هزار كتاب مى‌شود. (در پيش نكته دانان يك نكته صد كتاب است) براى دانشمندان اين آيه مباركه، آن قدر وسعت دارد كه قابل تصورشان هم نيست. «ثُمَّ هَدى» تمام قضايا روى اين دو كلمه أخير است. تنها در مورد «ثُمَّ هَدى» اگر صد كتاب هم نوشته شود، شايد كافى نباشد. معناى ظاهرى آيه: مر بوط به داستان حضرت‌

[١] - بقره/ آيه ٣٠

[٢] - طه/ آيه ٥٠