انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٨٥ - بوسيدن خانه كعبه

به فرض اين‌كه آن‌حضرت صلى الله عليه وآله وسلم شهيد هم نشده باشد، بازهم روح مطهر او به مراتب از ارواح تمام انسان‌هاى روى زمين و تمامى شهداى راه خدا افضل تر و بالاتر است. او پيامبر رحمت اللعالمين است و در هر شرايطى‌كه باشد داراى مقام شفاعت است و شفيع قرار دادن او در نزد خدا اشكال ندارد.

بوسيدن خانه كعبه‌

شفاعت خواستن و شفيع قرار دادن انبياء و اوليا و صلحا به هيچ وجه شرك نيست. اگر قرار باشد همه چيز را شرك حساب كنيم، بوسيدن خانه كعبه هم شرك است. حاجى‌ها وقتى‌كه خانه كعبه را طواف مى‌كنند، سنگ‌هاى آن را مى‌بوسند. اگر قرار باشد هر عملى را شرك بدانيم بوسيدن سنگ‌هاى كعبه نيز شرك است. مردم سنگ ديوار كعبه را براى اين‌كه ديوار كعبه است مى‌بوسند و الّا هيچ كسى آن را به عنوان معبود نمى بوسد. سنگ‌هاى ديوار كعبه مثل حجر الاسود است، حجر الاسود را همه مى‌بوسند؛ اگر همين حجر الاسود را كسى به عنوان رب و معبود ببوسد يقيناً مشرك مى‌شود؛ منتهى هيچ كس آن را به عنوان رب نمى‌بوسد؛ لمس حجرالاسود براى حجاج جايز است و به آن امر نيز شده است. حاجى وقتى آن را مى‌بوسد به نيت ثواب مى‌بوسد، نه به عنوان معبود. لذا هرجاى خانه كعبه را كه انسان ببوسد جايز است و هيچ عيبى هم ندارد، اين خلاف عقل است كه بگوييم بوسيدن يك سنگ و يك نقطه خانه كعبه جايز است؛ ولى بوسيدن يك وجب آن طرف‌تر شرك است. پس خانه‌