انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٩٣ - كره هوا و سنگ هاى آسمانى

زمين مى‌آمد؟ مى‌گويد: اگر اكسيژن هواى اطراف زمين پنجا درصد مى‌بود، قدرت آتش به حدى زياد مى‌شد كه اگر فرض كنيم يك زمين هزار جريبى مملو از درخت و جنگل باشد، در صورت آتش گرفتن يك جنگل و يا درخت، در آن واحد همه‌ى جنگل‌ها را آتش مى‌گرفت و همه يكجا مى‌سوختند. خوب دقت كنيد! با اين وصف جهنم در روى زمين ايجاد مى‌شد. [البته آتش نيز از وجود همين اكسيژن پيدا مى‌شود؛ اگر اكسيژن نباشد، آتش روشن نمى‌شود].

در همين عصرى كه ما زندگانى مى‌كنيم، مكرراً ديده شده كه درخت زارها و جنگل زارها را آتش گرفته است؛ ولى فوراً توسط اطفائيه و ماشين‌هاى آب پاش خاموش كرده‌اند، براى اين‌كه آتش به تدريج آرام آرام گسترش پيدا مى‌كند و به همين دليل مهار كردن آن نيز آسان‌تر است. چرا در شرايط كنونى آتش گرفتن جنگل‌ها قابل مهار است؟ براى اين‌كه" اكسيژن" هواى اطراف زمين" بيست و يك درصد" است و سرعت سوختن آتش به‌حدى نيست كه قابل مهار نباشد؛ اماّ چنان‌چه اكسيژن كره هوا ٥٠% مى‌بود، آتش در جنگل‌ها قابل مهار نبود؛ به محض جرقه آتش در يك گياه و يا درخت، تمام درخت‌ها و جنگل‌هاى كه در آن محدوده وجود داشت يكجا آتش گرفته و مى‌سوختند. در آن‌صورت وضعيت خيلى خطرناك مى‌شد؛ ولى خداوند متعال جل جلاله با قدرت و حكمت خود به‌گونه‌ى تعادل را در همه‌ى موجودات برقرار كرده است كه همه چيز تحت كنترل است و همه چيز را به حد نيازش خلق نموده است.