انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٨ - فطرت حق طلبى

به سبب علم، چيزهاى زيادى را تاكنون كشف كرده‌اند، در حالى‌كه گذشته‌ها در مورد آن‌ها جهل مركّب داشتند. آنانى‌كه در تمام عمر به باطل اعتقاد داشتند، نيز به اين اميد به عقايد خود پافشارى مى‌كردند كه روزى از آن طريق به حقيقت دست يابند. انسان‌ها در طول عمر خود سعى داشته‌اند تا به‌حقيقت برسند، سعى داشتند تا به واقعيت‌هاى پى‌ببرند كه تاكنون نسبت به آن‌ها جاهل بوده‌اند. قرآن مجيد مى‌فرمايد: «وَ الْعَصْرِ» «إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ» سوگند به زمان [غلبه حق بر باطل‌] قسم به زمانى‌كه داراى ارزش است، قسم به زمانى‌كه براى انسان سرنوشت ساز است، قسم به زمانى‌كه عمر انسان در قالب آن قرار دارد، كه انسان دست‌خوش زيان است‌ «إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ تَواصَوْا بِالْحَقِّ وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِ» مگر آنانى‌كه داراى اين سه خصلت بوده باشند:

١- كسانى‌كه به خدا و روز قيامت ايمان آوردند و كارهاى شايسته انجام مى‌دهند.

٢- كسانى‌كه حق را شناخته و ديگران را نيز به سوى حق سفارش مى‌كنند. يعنى مردم را به‌سوى حقايق سوق مى‌دهند.

٣- كسانى‌كه در مقابل مشكلات صبر دارند و ديگران را به سوى آن توصيه مى‌كنند، تا مردم در راه دين صبر و مقاومت داشته باشند. در مورد صبر آيات زياد وجود دارد كه به آن سفارش شده است.