انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٧٢ - كمك به فقراء و نيازمندان

كمك به فقراء و نيازمندان‌

«وَ فِي أَمْوالِهِمْ حَقٌّ لِلسَّائِلِ وَ الْمَحْرُومِ»

در مورد كلمه «حَقٌّ لِّلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ» گفتگو است كه مراد از" حق" در اين آيه مباركه چيست؟ آيا مراد از حق، واجبات است؟ مانند زكات، خمس، زكات فطر، كفارات و نذورات. يا اين‌كه مراد از حق، چيزى غير از واجبات است؟ دراين‌جا صحبت‌ها و دلايل علمى لازم نيست و من نمى‌خواهم در مورد هر كدام آن‌ها از نظر علمى صحبت كنم. از مجموع احاديث چنين دانسته مى‌شود كه مراد از" حق" در اين آيه مبارك، غير از آن چيزهايى است كه بر انسان واجب است؛ به اين معنى كه انسان از اموال خود به‌صورت مستحبى چيزى را براى فقراى سؤال كننده و محروم قرار دهد. مثلًا انسان با خود قرار مى‌گذارد كه در روزهاى پنجشنبه و يا جمعه هر هفته، مبلغى را براى فقرا كمك نمايد. اگر فقرا از خويشاوندان انسان باشد، بهتر است كه به آنان كمك كند؛ زيرا خويشاوندان و صيله رحِم انسان، براى كمك نمودن از ديگران مقدم تراند. لازم نيست اين مبلغ خيلى زياد باشد، بلكه هر مقدارى كه بدهد درست است، ولو كم باشد، مهم اين است كه انسان چيزى از اموال خود را براى فقرا اختصاص دهد. انسان بايد واجبات مال خود را بدهد و جوهات خود را پاك كند، بعد از بقيه اموالى‌كه واجبات آن‌ها را داده است، مقدارى ديگرى را نيز طبق ميل و رغبت خود براى فقرا اختصاص دهد، يعنى در ماه يكبار و يا در هفته يكبار آن را براى فقرا بدهد. اگر انسان‌