انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٤٨ - تقوى پيشه گان

مورد متقيان آيات متعددى در قرآن وجود دارد؛ در يك‌جا مى‌فرمايد: «يا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ»[١] اى مردم از خدا بپرهيزيد؛ يعنى از معصيت خدا پرهيز كنيد، از عذاب خدا دورى بجوييد، از هواهاى نفسانى خود را حفظ كنيد. مثل يك داكتر كه به انسان مريض توصيه مى‌كند، به مريض مى‌گويد: دواهاى را كه برايت تجويز كردم، مرتب بخور و از خوردن فلان چيز پرهيز كن. انجام واجبات نيز مثل دوا خوردن است، ترك محرمات مثل پرهيز نمودن از يك چيز است. انسان از خوردن غذاهاى مضر خود دارى مى‌كند، تا صحت پيدا كند، همين‌گونه از محرمات دورى مى‌كند تا مورد عذاب خدا واقع نشود، واجبات را انجام مى‌دهد تا مستحق نعمت‌هاى خدا در بهشت شود. به قول شاعر:

در شرايط كنونى خيلى از مرض‌هاى وجود دارد كه مادام العمر همراه انسان است. مثل مرض (قند) كسى‌كه مرض شكر دارد، بايد تمام عمر از خوردن شيرينى پرهيز كند و هميشه به توصيه‌هاى طبيب گوش دهد، دواهاى كه داكتر برايش تجويز نموده بايد درست مصرف كند، از خوردن چيزهاى مضِر پرهيز كند تا سلامتى او به خطر نيافتد. سلامتى جسمى و ظاهرى انسان بستگى به اين دارد كه به دستور طبيب متخصص عمل نمايد و دواهاى تجويز شده‌ى او را مرتب بخورد و از چيزهاى كه منع‌

[١] - حج/ آيه ١