انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٨ - وقوع قيامت

براى شما ضرر دارد؛ اما او مى‌خواهد خود را فريب دهد و قهقه مى‌خندد، ضرر چه است؟ اين چه حرف است كه مى‌گوييد فلان غذا ضرر دارد. اگر آن غذا را من نخورم برايم سخت است. چنين انسانى در واقع احمق‌است و بر حماقت خود مى‌خندد، چند روز بعد مرضش شدت گرفته و مى‌ميرد. با خنديدن مكروب‌ها از بدن انسان دور نمى‌شوند، چه بخندد و چه گريه كند، مكروب‌ها در جاى خود باقى‌اند و با خوردن غذاى مضر مرضش شدت مى‌گيرد و سرانجام مقاومت بدنش از بين مى‌رود و نابود مى‌شود.

قيامت نيز همين‌طور است، چه انسان بخواهد و چه نخواهد، قيامت واقع مى‌شود، در آن روز انسان به تناسب عمل خود جزا مى‌بيند؛ اگر عمل بد انجام داده باشد، او را به‌سوى عذاب جهنم مى‌برد، اگر عمل خوب انجام داده باشد، به‌سوى بهشت مى‌برد. عذاب قيامت حتمى است و حتماً آن روز فرا مى‌رسد. وعده‌ى خداوند جل جلاله تحقق ميابد و هرگز تخلف نمى‌كند. چه خوب است كه انسان از تعقل و تفكر خود استفاده كند، اگر انسان عاقلانه فكر كند حتماً قيامت را مى‌پذيرد؛ زيرا قيامت اكنون علمى شده است. انسان نبايد نسبت به خالق خود معصيت كند، ما چه بخواهيم و چه نخواهيم، قيامت واقع شدنى است و در آن روز به‌طور قطعى از ما حساب گرفته مى‌شود. «إِنَّما تُوعَدُونَ لَواقِعٌ»[١] آن چيزهاى كه براى شما وعده داده‌ام حتما واقع مى‌شود. چه در دنيا

[١] - مرسلات/ آيه ٧.